Соқиои камтар май имшаб аз карам додӣ маро

ساقیا کمتر می امشب از کرم دادی مرا

То саҳари паймона пар кардӣ ва кам додӣ маро

تا سحر پیمانه پر کردی و کم دادی مرا

То шароби олӯда лаълат гуфт ҳарфӣ аз кабоб

تا شراب آلوده لعلت گفت حرفی از کباب

Рухсатӣ бар сайди мурғон ҳарам додӣ маро

رخصتی بر صید مرغان حرم دادی مرا

Шом агар қӯт равонам додӣ аз хӯни ҷигар

شام اگر قوت روانم دادی از خون جگر

Субҳи ёқӯти равон аз ҷом ҷам додӣ маро

صبح یاقوت روان از جام جم دادی مرا

Дӯш гуфтӣ моҷарои васлу ҳиҷронат ба ман

دوش گفتی ماجرای وصل و هجرانت به من

Ҳам умеди лутф ва ҳам бим ситам додӣ маро

هم امید لطف و هم بیم ستم دادی مرا

Дар муҳаббати як нафаси осоишам ҳосил нашуд

در محبت یک نفس آسایشم حاصل نشد

Каз пас ҳар офияти чандин ?илам додӣ маро

کز پس هر عافیت چندین الم دادی مرا

Ман ки дар аҳдати сари мӯеи нўрзидми хилоф

من که در عهدت سر مویی نورزیدم خلاف

Мӯ ба мӯ , ноҳақ ба гесуят қисм додӣ маро

مو به مو، ناحق به گیسویت قسم دادی مرا

Ман намедонам ки дар чашми хморинт чаҳ буд

من نمی‌دانم که در چشم خمارینت چه بود

Каз ҳамаи таркони оҳӯи чашм , Ром додӣ маро

کز همه ترکان آهو چشم، رم دادی مرا

То хати сабзи ту сар зад фориғ аз райҳон шудам

تا خط سبز تو سر زد فارغ از ریحان شدم

Хати озодии азин мишкӣн рақам додӣ маро

خط آزادی ازین مشکین رقم دادی مرا

То ниҳодами гом дар Кувайт раво шуд коми ман

تا نهادم گام در کویت روا شد کام من

Миннатҳои ком дар аввал қадам додӣ маро

منتهای کام در اول قدم دادی مرا

То фикандӣ ҳалқаҳои зулфро дар печу хам

تا فکندی حلقه‌های زلف را در پیچ و خم

Бар сар ҳар ҳалқае сад печ ва хам додӣ маро

بر سر هر حلقه‌ای صد پیچ و خم دادی مرا

Гоҳем дар каъба оварадӣ ва гоҳе дар кунишат

گاهیم در کعبه آوردی و گاهی در کنشت

Гуҳи мусулмону гуҳии кофар қалам додӣ маро

گه مسلمان و گهی کافر قلم دادی مرا

Чун муяссар нест дидори ту дидани ҷуз ба хоб

چون میسر نیست دیدار تو دیدن جز به خواب

Пас чаро бедорӣ аз хоб адам додӣ маро

پس چرا بیداری از خواب عدم دادی مرا

То лабон ман шудӣ дар мадҳи султони аҷам

تا لبان من شدی در مدح سلطان عجم

Шӯҳратии ҳам дар араби ҳам дар аҷам додӣ маро

شهرتی هم در عرب هم در عجم دادی مرا

Носириддини шаҳ , фурӯғии он ки гуфташ офтоб

ناصرالدین شه، فروغی آن که گفتش آفتاب

Равшанӣҳо аз рахт ҳар субҳ дам додӣ маро

روشنیها از رخت هر صبح‌دم دادی مرا