Гар ба теғат мезанад гардани бунаи таслим ро

گر به تیغت می‌زند گردن بنه تسلیم را

Ки оташи намруди гулшани гашти иброҳӣм ро

که آتش نمرود گلشن گشت ابراهیم را

ё Марв дар пеши рӯйиш ё чу рафтӣ саҷда кун

یا مرو در پیش رویش یا چو رفتی سجده کن

Кони хами абрӯӣ воҷиб карда ин таъзим ро

کان خم ابروی واجب کرده این تعظیم را

Гӯ ба ҳам омезиши қадари даҳонашро бибин

گو به هم آمیزش قدر دهانش را ببین

Он ки гуфто бо алиф улфат набошад мем ро

آن که گفتا با الف الفت نباشد میم را

Кист донеи баҳраи манд аз сина симин барон

کیست دانی بهره‌مند از سینهٔ سیمین بران

Он ки дар чашмаш тафовут нест сангу сим ро

آن که در چشمش تفاوت نیست سنگ و سیم را

На марои умед фирдавсаст на бими ҷҳим

نه مرا امید فردوس است نه بیم جحیم

ё ӯ нагузошт дар хотири умеду бим ро

یا که او نگذاشت در خاطر امید و بیم را

Он ки бар бандади камар дар хизмати пери Муғон

آن که بر بندد کمر در خدمت پیر مغان

наменаёрад дар назари султони ҳафт иқлӣм ро

می‌نیارد در نظر سلطان هفت اقلیم را

Хоҷагар хӯнами бирезади ҷои чандин миннат аст

خواجه گر خونم بریزد جای چندین منت است

Бандаи шокири шикоят кӣ кунад тақсим ро

بندهٔ شاکر شکایت کی کند تقسیم را

Ғайри дилбандии фурӯғии дасти наққоши қазо

غیر دلبندی فروغی دست نقاش قضا

Ҳеҷ таълимии надоди он зулфи пари таълим ро

هیچ تعلیمی نداد آن زلف پر تعلیم را