Чун батон дастӣ ба нози зулфи пар чин ме баранд

چون بتان دستی به ناز زلف پر چین می‌برند

Шайхро аз каъба дар бути хона чин ме баранд

شیخ را از کعبه در بت‌خانهٔ چین می‌برند

Чун шаҳидони талабро зинда май созанди боз

چون شهیدان طلب را زنده می‌سازند باز

Кӯҳ кунро бар сари бозор ширин ме баранд

کوه‌کن را بر سر بازار شیرین می‌برند

Чун худовандони хӯбии кӯс шоҳӣ ме зананд

چون خداوندان خوبی کوس شاهی می‌زنند

Сабру ором аз дили ушшоқ мискин ме баранд

صبر و آرام از دل عشاق مسکین می‌برند

Чун ба ёди чашм ӯ аҳли назарро май кашанд

چون به یاد چشم او اهل نظر را می‌کشند

Як ҷаҳони кайфияти ҷоми ҷаҳон байн ме баранд

یک جهان کیفیت جام جهان‌بین می‌برند

Тарки ҷон май боядам гуфтан ки ин ширини лабон

ترک جان می‌بایدم گفتن که این شیرین‌لبان

Бӯса мебахшанд , аммо ҷон ширин ме баранд

بوسه می‌بخشند، اما جان شیرین می‌برند

Танг шуд кори шукри имшаби магари михўоргон

تنگ شد کار شکر امشب مگر میخوارگان

Нақли маҷлисро аз он лабҳои нӯшин ме баранд

نقل مجلس را از آن لب های نوشین می‌برند

Ҳар ки сар аз анбарии хат ҷавонон ме кашад

هر که سر از عنبری خط جوانان می‌کشد

Ҳалқаҳо дар ҳалқаш аз гесуӣ мишкӣн ме баранд

حلقه‌ها در حلقش از گیسوی مشکین می‌برند

Ман ба боғӣ боғбонӣ мекунам бо чашм тар

من به باغی باغبانی می‌کنم با چشم تر

Каз дарахташи дигарон гулҳои рангин ме баранд

کز درختش دیگران گل های رنگین می‌برند

Ман ба базмии бода май нӯшам ки мастонаши мудом

من به بزمی باده می‌نوشم که مستانش مدام

Мояи мастӣ аз он чашм хуморин ме баранд

مایهٔ مستی از آن چشم خمارین می‌برند

Ман бутиро қибла май созам ки дар дайру ҳарам

من بتی را قبله می‌سازم که در دیر و حرم

Исм ӯро муъмину тарсо ба тамкин ме баранд

اسم او را مؤمن و ترسا به تمکین می‌برند

Бар ҳамаи гардани фарозони саҷда воҷиб ме шавад

بر همه گردن فرازان سجده واجب می‌شود

Чун ба маҷлиси номи султон Носириддин ме баранд

چون به مجلس نام سلطان ناصرالدین می‌برند

Ҳам дуои давлаташи хайл малоик ме кунанд

هم دعای دولتش خیل ملائک می‌کنند

Ҳам ғубори мавкибаши чашм салотин ме баранд

هم غبار موکبش چشم سلاطین می‌برند

Ҳар куҷо бар тахт шоҳӣ менишинад шоди ком

هر کجا بر تخت شاهی می‌نشیند شاد کام

Нави арӯси бахтро он ҷо ба ойин ме баранд

نو عروس بخت را آن جا به آیین می‌برند

Чун фурӯғӣ дар сар ҳар ҳафта месозад ғазал

چون فروغی در سر هر هفته می‌سازد غزل

Назд шоҳаш аз паии эҳсон ва таҳсин ме баранд

نزد شاهش از پی احسان و تحسین می‌برند