Сӯратгарон ки сӯрати дилхоҳ май кашанд

صورتگران که صورت دلخواه می‌کشند

Чун сӯрат ту менигаранд оҳ май кашанд

چون صورت تو می‌نگرند آه می‌کشند

Ҷамъии шарики ҳоли пароканда ман анд

جمعی شریک حال پراکندهٔ من‌اند

Каз турраи ту даст ба икроҳ май кашанд

کز طرهٔ تو دست به اکراه می‌کشند

Лаби ташнагони чоҳи занхдони дилкашат

لب تشنگان چاه زنخدان دلکشت

Оби ҳаёти дам ба дам аз чоҳ май кашанд

آب حیات دم به دم از چاه می‌کشند

Ёрб чаҳ гулбунии ту ки бо нақши қоматат

یارب چه گلبنی تو که با نقش قامتت

Сарви баландро ҳамаи кӯтоҳ май кашанд

سرو بلند را همه کوتاه می‌کشند

Ман моти сӯрати ту ки дар коргоҳи ҳасан

من مات صورت تو که در کارگاه حسن

Хуршедро гадо ва туро шоҳ май кашанд

خورشید را گدا و تو را شاه می‌کشند

Ту дар ҳиҷоби рафта ба чандини ҳазор ноз

تو در حجاب رفته به چندین هزار ناز

Ман мунтазир ки домани харгоҳ май кашанд

من منتظر که دامن خرگاه می‌کشند

намегирад офтоби зи дӯди даруни мо

می‌گیرد آفتاب ز دود درون ما

Чун анбарин ниқоби ту бар моҳ май кашанд

چون عنبرین نقاب تو بر ماه می‌کشند

Тарсам худо накарда кашад аз ту интиқом

ترسم خدا نکرده کشد از تو انتقام

Оҳӣ ки ошиқон ба саҳаргоҳ май кашанд

آهی که عاشقان به سحرگاه می‌کشند

Инаст агар съўбти ишқи ту , раҳравон

این است اگر صعوبت عشق تو، رهروان

Дар аввалин қадам , қадам аз роҳ май кашанд

در اولین قدم، قدم از راه می‌کشند

Бардошти ишқи парда ба ҳаддӣ ки ошиқон

برداشت عشق پرده به حدی که عاشقان

Бар лавҳи синаи нақши анои аллоҳ май кашанд

بر لوح سینه نقش انا الله می‌کشند

Фориғи зи рашки бўолҳўсонми Фрўғё

فارغ ز رشک بوالهوسانم فروغیا

Чун доғи ишқ бар дили огоҳ май кашанд

چون داغ عشق بر دل آگاه می‌کشند