Ҷон ба лаб омад ва бӯсед лаби ҷонон ро

جان به لب آمد و بوسید لب جانان را

Талаби бӯсаи ҷонон ба лаби оради ҷон ро

طلب بوسهٔ جانان به لب آرد جان را

Сар савдо зада бисипор ба хок дар дӯст

سر سودا زده بسپار به خاک در دوست

Ки аз ин хок тавон ёфт сару сомон ро

که از این خاک توان یافت سر و سامان را

Сад ҳазорон дил гумгашта тавон пайдо кард

صد هزاران دل گم گشته توان پیدا کرد

Гар шабӣ шона кунад мӯии абири афшон ро

گر شبی شانه کند موی عبیر افشان را

Зада раҳи ақли маро , ҳури биҳиштии рӯе

زده ره عقل مرا، حور بهشتی رویی

Ки ба як ишва занад роҳи ду сад шайтон ро

که به یک عشوه زند راه دو صد شیطان را

Сусти аҳдӣ ки бадви аҳди маваддати бастам

سست عهدی که بدو عهد مودت بستم

Тарсами охир ки ба сахтӣ шаканд паймон ро

ترسم آخر که به سختی شکند پیمان را

Абри дарёии ғамаши сайли бало май борад

ابر دریای غمش سیل بلا می‌بارد

ё раб аз киштии мо давр кун ин тӯфон ро

یا رب از کشتی ما دور کن این توفان را

Ҳайф ва сад ҳайф ки дарёии дами шамшераш

حیف و صد حیف که دریای دم شمشیرش

Ин қадар нест ки сероб кунад аташон ро

این قدر نیست که سیراب کند عطشان را

Бо дами новаки дили дузи ту осӯдаи дилам

با دم ناوک دل دوز تو آسوده دلم

Хуштар онаст ки аз дили нкшми пайкон ро

خوش‌تر آن است که از دل نکشم پیکان را

Айни мақсӯди зи чашми ту касе хоҳад ёфт

عین مقصود ز چشم تو کسی خواهد یافت

Ки зании тираш ва бар ҳам назанад мижгон ро

که زنی تیرش و بر هم نزند مژگان را

Гар сияҳи чашми ту як шаҳр кашад дар мастӣ

گر سیه چشم تو یک شهر کشد در مستی

Лаъли ҷони бахши ту аз бӯса диҳад товон ро

لعل جان‌بخش تو از بوسه دهد تاوان را

Дӯши он тарки сипоҳӣ ба фурӯғӣ ме гуфт

دوش آن ترک سپاهی به فروغی می‌گفت

Ки мусаххарнатавон сохт дили султон ро

که مسخر نتوان ساخت دل سلطان را

Офтоби фалаки фатҳи малики Носири дайн

آفتاب فلک فتح ملک ناصر دین

Ки ба ҳам дастӣ шамшер гирифт Эрон ро

که به هم‌دستی شمشیر گرفت ایران را