Чун дами теғи ту қасди ҷон сетоне ме кунад

چون دم تیغ تو قصد جان ستانی می‌کند

Бори сар бар дӯши ҷонон зон гаронӣ ме кунад

بار سر بر دوش جانان زان گرانی می‌کند

Чашми бемори туро нозам ки бо соҳиби дилон

چشم بیمار تو را نازم که با صاحب دلان

Даъвии зӯроварӣ дар нотавонӣ ме кунад

دعوی زورآوری در ناتوانی می‌کند

Ман ғуломи он назарбозам ки бо манзури худ

من غلام آن نظربازم که با منظور خود

Шарҳи ҳоли хешро дар безабонӣ мекунад

شرح حال خویش را در بی زبانی میکند

Ҳолатӣ дар боғ ӯ дорам ки бо ман ҳар саҳар

حالتی در باغ او دارم که با من هر سحر

Булбули дастони сарои ҳам достонӣ ме кунад

بلبل دستان‌سرا هم داستانی می‌کند

Чун нанолад мурғи мискинӣ ки ӯро дода анд

چون ننالد مرغ مسکینی که او را داده‌اند

Домани боғӣ ки гули чин боғбонӣ ме кунад

دامن باغی که گل چین باغبانی می‌کند

Ман куҷоу базми он шоҳаншаҳи иқлӣми ҳасан

من کجا و بزم آن شاهنشه اقلیم حسن

Съўаҳ бо шаҳбоз кӣ ҳам ошёнӣ ме кунад

صعوه با شهباز کی هم آشیانی می‌کند

Гар на боди субҳи дам дар гулшан ӯ ҷустаи роҳ

گر نه باد صبح دم در گلشن او جسته راه

Барқи оҳами пас чаро оташ фишонӣ ме кунад

برق آهم پس چرا آتش فشانی می‌کند

Соқио май даҳ ки охири гунбади нилӯфарӣ

ساقیا می ده که آخر گنبد نیلوفری

Арғавонии ранги моро заъфаронӣ ме кунад

ارغوانی رنگ ما را زعفرانی می‌کند

Офияти хоҳии замини бӯс дар мехона бош

عافیت خواهی زمین بوس در می‌خانه باش

Зон ки май дафъи балоӣ осмонӣ ме кунад

زان که می دفع بلای آسمانی می‌کند

Раҳравӣ аз каъба мақсӯд меҷӯяд нишон

رهروی از کعبه مقصود می‌جوید نشان

Кови ватан дар кӯй беном ва нишоне ме кунад

کاو وطن در کوی بی نام و نشانی می‌کند

Ошиқи содиқи фурӯғӣ бар сари савдои ишқ

عاشق صادق فروغی بر سر سودای عشق

Нақди ҷонро кӣ дареғ аз ёр ҷонӣ ме кунад

نقد جان را کی دریغ از یار جانی می‌کند