Ошиқӣ каз хӯни дили ҷом шаробаш ме диҳанд

عاشقی کز خون دل جام شرابش می‌دهند

Чашмтар , ашки равон , ҳол харобаш ме диҳанд

چشم تر، اشک روان، حال خرابش می‌دهند

Ҳар киро имрӯз соқӣ мекашад пои ҳисоб

هر که را امروز ساقی می‌کشد پای حساب

Эминӣ аз ҳавли фардоӣ ҳисобаш ме диҳанд

ایمنی از هول فردای حسابش می‌دهند

Ҳар ки моҳии хизмат майро ба софӣ ме кунад

هر که ماهی خدمت می را به صافی می‌کند

Солҳо фармондиҳӣ офтобаш ме диҳанд

سالها فرماندهی آفتابش می‌دهند

Ҳеҷ ҳушёрӣ намехоҳад хморолўдаҳ Эй

هیچ هشیاری نمی‌خواهد خمارآلوده‌ای

Каз лаб мегаван ӯ саҳбоӣ нобаш ме диҳанд

کز لب میگون او صهبای نابش می‌دهند

Гирд бедорӣ намегардад касе дар рӯзгор

گرد بیداری نمی‌گردد کسی در روزگار

Каз хуморин чашм ӯ доруӣ хобаш ме диҳанд

کز خمارین چشم او داروی خوابش می‌دهند

Ташнаи комӣ каз паии абрӯӣ таркон ме равад

تشنه کامی کز پی ابروی ترکان می‌رود

Охир аз сарчашмаи шамшер обаш ме диҳанд

آخر از سرچشمه شمشیر آبش می‌دهند

Ҳар ки аввал зон сафи мижгон саволӣ ме кунад

هر که اول زان صف مژگان سؤالی می‌کند

Охроломр аз дами ханҷар ҷавобаш ме диҳанд

آخرالامر از دم خنجر جوابش می‌دهند

Гар каманди ҳалқи ошиқи турра маъшӯқ нест

گر کمند حلق عاشق طرهٔ معشوق نیست

Пас чаро бар чеҳраи чандини печ ва тобиш ме диҳанд

پس چرا بر چهره چندین پیچ و تابش می‌دهند

Чун зи ҷаъди пари гиреҳи он тарк месозад зира

چون ز جعد پر گره آن ترک می‌سازد زره

Раҳ ба ҷяши хусрави молик рқобш ме диҳанд

ره به جیش خسرو مالک رقابش می‌دهند

Носириддини шоҳи ғозии он ки дар майдони ҷанг

ناصرالدین شاه غازی آن که در میدان جنگ

Фатҳу нусрати бӯса бар заррин рикобаш ме диҳанд

فتح و نصرت بوسه بر زرین رکابش می‌دهند

Кӣ фурӯғии рӯзи васл ӯ ба роҳат ме равад

کی فروغی روز وصل او به راحت می‌رود

Бас ки шабҳо аз ғами ҳиҷрон азобаш ме диҳанд

بس که شبها از غم هجران عذابش می‌دهند