Ҳар киро кор бидон чашми дили озор буд

هر که را کار بدان چشم دل آزار بود

Аҷабӣ нестгараш кушта шудани кор буд

عجبی نیست گرش کشته شدن کار بود

Шоҳид ар май талабӣ бар сари ин кори зи ман

شاهد ار می‌طلبی بر سر این کار ز من

Назми дарбори шаҳаншоҳи ҷаҳондор буд

نظم دربار شهنشاه جهاندار بود

Ман қавии панҷау чашми ту з беморон аст

من قوی پنجه و چشم تو ز بیماران است

Кас шунида сети қавии куштаи бемор буд

کس شنیده‌ست قوی کشتهٔ بیمار بود

Доне аз баҳр чаҳ шаб то ба саҳари бедорам

دانی از بهر چه شب تا به سحر بیدارم

Чашми ошиқи ҳамаи шаб бояд бедор буд

چشم عاشق همه شب باید بیدار بود

Ман ба ҷузи чашми сияҳи масти ту кам тар дидам

من به جز چشم سیه مست تو کم تر دیدم

Тарки мастӣ ки паии мардуми ҳушёр буд

ترک مستی که پی مردم هشیار بود

Карда то чашми ту аз ғамза асирам гуфтам

کرده تا چشم تو از غمزه اسیرم گفتم

Ширгирии сифати оҳӯии тотор буд

شیرگیری صفت آهوی تاتار بود

Кӣ кунад дар ҳамаи умраши ҳаваси озодӣ

کی کند در همه عمرش هوس آزادی

Он ки дар ҳалқаи зулфи ту гирифтор буд

آن که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بود

Гар ту сайёди дили аҳл муҳаббат бошӣ

گر تو صیاد دل اهل محبت باشی

Дом албата ба аз домани гули зор буд

دام البته به از دامن گل‌زار بود

Ту ба ҳар ҷо ки рӯй сунбули пари чин бар дӯш

تو به هر جا که روی سنبل پر چین بر دوش

Хок мишкӣн шаваду машк ба харвор буд

خاک مشکین شود و مشک به خروار بود

Зини татовул ки дил аз турраи таррор ту дид

زین تطاول که دل از طرهٔ طرار تو دید

Гар бидодаш бирасад шоҳи сазовор буд

گر بدادش برسد شاه سزاوار بود

Додгар хусрав бахшанда малики носрдин

دادگر خسرو بخشنده ملک ناصردین

КоФтоби фалакаши ҳоҷиби дарбор буд

کافتاب فلکش حاجب دربار بود

Гар на манзури фурӯғӣ ба ҳақиқат шоҳ аст

گر نه منظور فروغی به حقیقت شاه است

Пас чаро хотир ӯ машриқи анвор буд

پس چرا خاطر او مشرق انوار بود