Тарки чашм ту биёрост сафи мижгон ро

ترک چشم تو بیاراست صف مژگان را

Тираи бахти он ки бад-ӣни сафи нспорди ҷон ро

تیره بخت آن که بدین صف نسپارد جان را

Фориғам дар ғами ишқи ту зи вайронии дил

فارغم در غم عشق تو ز ویرانی دل

Ки харобӣ нарасад мамлакати вайрон ро

که خرابی نرسد مملکت ویران را

Гар набӯдӣ ҳаваси нуқтаи холат бар сар

گر نبودی هوس نقطهٔ خالت بر سر

Пушти поеи здмии доираи имкон ро

پشت پایی زدمی دایرهٔ امکان را

Шуд фузуни бас ки харидори лабат май тарсам

شد فزون بس که خریدار لبت می‌ترسم

Ки набанданд ба ҷони қимати ин марҷон ро

که نبندند به جان قیمت این مرجان را

Чораи зулфи зираи сози туро натавон кард

چارهٔ زلف زره ساز تو را نتوان کرد

Гарчи аз оташи дил нарм кунӣ санадон ро

گرچه از آتش دل نرم کنی سندان را

Чун ту зуннори сар зулф наҳй бар сари дӯш

چون تو زنار سر زلف نهی بر سر دوش

Ҳақ прессатон ба сар куфр ниҳанд имон ро

حق پرستان به سر کفر نهند ایمان را

Гар ту зебои санам аз дайри даройӣ ба ҳарам

گر تو زیبا صنم از دیر درآیی به حرم

Кофар онаст ки оташ назанад қуръон ро

کافر آن است که آتش نزند قرآن را

Дом одам шуд агар донаи холат на аҷаб

دام آدم شد اگر دانهٔ خالت نه عجب

Ки ба як ғамза задӣ роҳи ду сад шайтон ро

که به یک غمزه زدی راه دو صد شیطان را

Дили ман тоби сари зулф ту дорад оре

دل من تاب سر زلف تو دارد آری

Кас ба ҷузи гӯй таҳаммул накунад чавгон ро

کس به جز گوی تحمل نکند چوگان را

Хоҷаи мушфиқ агар даст ба шамшер кунад

خواجهٔ مشفق اگر دست به شمشیر کند

Банда онаст ки аз сари бабради фармон ро

بنده آن است که از سر ببرد فرمان را

Зинҳор аз срмидони ғамаши зиндаи Марв

زینهار از سرمیدان غمش زنده مرو

Сахт бар хеш макун марҳалаи осон ро

سخت بر خویش مکن مرحله آسان را

Дастӣ аз домани он тарки фурӯғии нкшм

دستی از دامن آن ترک فروغی نکشم

То ки олӯда ба хӯнам накунад домон ро

تا که آلوده به خونم نکند دامان را