Шаб ки дар ҳалқаи мо зулфи дил ором набӯд
شب که در حلقهٔ ما زلف دلآرام نبود
То ба наздики саҳари ҳеҷ дил ором набӯд
تا به نزدیک سحر هیچ دل آرام نبود
Ҳалқаи дом наҷотаст хами турраи дӯст
حلقهٔ دام نجات است خم طرهٔ دوست
Вой бар ҳолати мурғӣ ки дар ин дом набӯд
وای بر حالت مرغی که در این دام نبود
Ҷуз бидон оҳӯии ваҳшӣ ки ба ман ром нагашт
جز بدان آهوی وحشی که به من رام نگشت
Дил ваҳшат зада бо ҳеҷ касам ром набӯд
دل وحشتزده با هیچ کسم رام نبود
Ёр дар куштани ман ин ҳама инкор надошт
یار در کشتن من این همه انکار نداشت
Гар дар ин кори марои ғоят ибром набӯд
گر در این کار مرا غایت ابرام نبود
Миннати пайки саборо накашидам дар ишқ
منت پیک صبا را نکشیدم در عشق
Ки миёни ман ва ӯ ҳоҷат пайғом набӯд
که میان من و او حاجت پیغام نبود
Ман аз анҷоми ҷаҳони воқифам аз давлати ҷом
من از انجام جهان واقفم از دولت جام
Ки ба ҷузи ҷом касе воқиф аз анҷом набӯд
که به جز جام کسی واقف از انجام نبود
Май хур эй хоҷа ки зери фалаки миное
می خور ای خواجه که زیر فلک مینایی
Хӯн дил хӯрд ҳарифӣ ки меошом набӯд
خون دل خورد حریفی که میآشام نبود
Хами фараҳи бахш наме гашт агар бода надошт
خم فرحبخش نمیگشت اگر باده نداشت
Ҷами саранҷом наме ҷуст агар ҷом набӯд
جم سرانجام نمیجست اگر جام نبود
Чашми бади давр ки дар чашмаи нӯши соқӣ
چشم بد دور که در چشمهٔ نوش ساقی
Нашаҳ эй буд ки дар бода глФом набӯд
نشهای بود که در بادهٔ گلفام نبود
Моили гӯшаи абрӯӣ ту будам вақте
مایل گوشۀ ابروی تو بودم وقتی
Ки нишон аз маи нав бар лаби ин бом набӯд
که نشان از مه نو بر لب این بام نبود
Ҷилвагар ҳасани ту аз ишқ ман омад оре
جلوهگر حسن تو از عشق من آمد آری
Субҳи маълум наме гашт агар шом набӯд
صبح معلوم نمیگشت اگر شام نبود
Фитна дар шаҳри з ҳар гӯша намешуд пайдо
فتنه در شهر ز هر گوشه نمیشد پیدا
Чашми фаттони тугар фитна айём набӯд
چشم فتان تو گر فتنهٔ ایام نبود
Куфри зулф ту гирифтӣ ҳамаи олам ро
کفر زلف تو گرفتی همه عالم را
Носириддини шаҳ агар хусрав ислом набӯд
ناصرالدین شه اگر خسرو اسلام نبود
Он хдиўӣ ки фурӯғии хабари шоҳӣ ӯ
آن خدیوی که فروغی خبر شاهی او
Дод он рӯз ки аз хотами ҷам ном набӯд
داد آن روز که از خاتم جم نام نبود