Монеъ рафтан ба ҷузи меҳру вафоӣ ман набӯд
مانع رفتن به جز مهر و وفای من نبود
Вар на дар кӯй батон бандӣ ба пой ман набӯд
ور نه در کوی بتان بندی به پای من نبود
Гар набӯдӣ кӯҳи андӯҳи муҳаббат дар миён
گر نبودی کوه اندوه محبت در میان
Луқмае ҳаргиз бақадр Аштҳои ман набӯд
لقمهای هرگز بقدر اشتهای من نبود
Доне аз баҳр чаҳ комамро даҳон ӯ надод
دانی از بهر چه کامم را دهان او نداد
Интиҳо дар хоҳиш бе миннатҳои ман набӯд
انتها در خواهش بی منتهای من نبود
Он ки дар ҳар пардаи нақши сӯрат ширин кашид
آن که در هر پرده نقش صورت شیرین کشید
Бо хабар аз шоҳиди ширини адоӣ ман набӯд
با خبر از شاهد شیرین ادای من نبود
Ҳалқаи гесуӣ ӯ бо ман сар савдо надошт
حلقهٔ گیسوی او با من سر سودا نداشت
Вар на кӯтоҳии зи иқболи расоӣ ман набӯд
ور نه کوتاهی ز اقبال رسای من نبود
То фитодам дар қафои чашми сҳронгиз ӯ
تا فتادم در قفای چشم سحرانگیز او
Кӯи назарбозӣ ки чашмаш дар қафоӣ ман набӯд
کو نظربازی که چشمش در قفای من نبود
Арсаи нозаш ки аз андозаи беруни рафта буд
عرصهٔ نازش که از اندازه بیرون رفته بود
Танг шуд аз куштагони чандон ки ҷой ман набӯд
تنگ شد از کشتگان چندان که جای من نبود
Гар шаҳидонро ба маҳшари хӯн баҳо хоҳанд дод
گر شهیدان را به محشر خون بها خواهند داد
Пас чаро қотил ба фикри хӯни баҳои ман набӯд
پس چرا قاتل به فکر خون بهای من نبود
Аз пас оташ задани хокистарам барбод дод
از پس آتش زدن خاکسترم برباد داد
Ин аноятҳои гӯногӯни сазоӣ ман набӯд
این عنایتهای گوناگون سزای من نبود
Ман ки алои ошиқӣ ҷурмӣ накардам ҳеҷ вақт
من که الا عاشقی جرمی نکردم هیچ وقت
Ин уқубатҳои пай дар паии ҷазоӣ ман набӯд
این عقوبتهای پی در پی جزای من نبود
Сад гиреҳ зулфаш гушӯд аммо зи кори дигарон
صد گره زلفش گشود اما ز کار دیگران
Сад нигаҳ чашмаш намӯд аммо барои ман набӯд
صد نگه چشمش نمود اما برای من نبود
Уқда ҳо зад бар дил гуё ки он зулфи баланд
عقدهها زد بر دل گویا که آن زلف بلند
Воқиф аз адли шаҳи кшўргшоӣ ман набӯд
واقف از عدل شه کشورگشای من نبود
Носириддини шоҳи одили он ки ҳангоми дуо
ناصرالدین شاه عادل آن که هنگام دعا
Ҷузи бақои давлат ӯ муддаоӣ ман набӯд
جز بقای دولت او مدعای من نبود
Аз дуои охири фурӯғӣ ҳосилам шуд муддао
از دعا آخر فروغی حاصلم شد مدعا
То напиндорӣ иҷобат дар дуоӣ ман набӯд
تا نپنداری اجابت در دعای من نبود