Лаби паймона агар бар лаб ҷонона набӯд

لب پیمانه اگر بر لب جانانه نبود

Бӯсаи гоҳи лаби риндони лаб паймона набӯд

بوسه‌گاه لب رندان لب پیمانه نبود

Гӯшаи чашмаш агар нашъаи надодӣ май ро

گوشه چشمش اگر نشئه ندادی می را

Як ҷаҳони маст ба ҳар гӯша мехона набӯд

یک جهان مست به هر گوشهٔ می‌خانه نبود

Мояи мастии мо бода набӯдӣ ҳаргиз

مایهٔ مستی ما باده نبودی هرگز

Соқии базмгар он наргис мастона набӯд

ساقی بزم گر آن نرگس مستانه نبود

Баъд чанде ки шудам дохили кошонаи дӯст

بعد چندی که شدم داخل کاشانهٔ دوست

Он ҳам аз душмании чарх ба кошона набӯд

آن هم از دشمنی چرخ به کاشانه نبود

Ошноӣ ҳарамӣ бӯдаам аз ҷазбаи ишқ

آشنای حرمی بوده‌ام از جذبهٔ عشق

Ки дар онҷои гузари муҳаррам ва бегона набӯд

که در آنجا گذر محرم و بیگانه نبود

Аз паии мақсади дил дар ҳама олам гаштем

از پی مقصد دل در همه عالم گشتیم

Ганҷи мақсӯд дар ин олам вайрона набӯд

گنج مقصود در این عالم ویرانه نبود

Ман ба ҳар кишварӣ аз ишқ набудам расво

من به هر کشوری از عشق نبودم رسوا

Гар ба ҳар маҷлисӣ аз ҳасани ту афсона набӯд

گر به هر مجلسی از حسن تو افسانه نبود

Партав рӯй ту оташ ба дилам зад вақте

پرتو روی تو آتش به دلم زد وقتی

Ки ба пиромни шамъи ин ҳама парвона набӯд

که به پیرامن شمع این همه پروانه نبود

То сари зулф ту шуд силсилаи ҷунбони ҷунун

تا سر زلف تو شد سلسله‌جنبان جنون

Кас надидам ба ҳамаи шаҳр ки девона набӯд

کس ندیدم به همه شهر که دیوانه نبود

Бо вуҷӯди ғазали шоҳи фурӯғӣ чаҳ кунад

با وجود غزل شاه فروغی چه کند

Зон ки дар табъи гадои гавҳари як дона набӯд

زان که در طبع گدا گوهر یک دانه نبود

Тоҷ бахшанда хуршеди малики носрдин

تاج بخشنده خورشید ملک ناصردین

Ки раҳин фалак аз ҳиммат мардона набӯд

که رهین فلک از همت مردانه نبود