Пеши ман коми рақиб аз лаъл хандон ме диҳад

پیش من کام رقیب از لعل خندان می‌دهد

Аз яке ҷон месетанд бар яке ҷон ме диҳад

از یکی جان می‌ستاند بر یکی جان می‌دهد

Май кушояд то зи ҳам чашмони хоби олӯда ро

می‌گشاید تا ز هم چشمان خواب آلوده را

Ҳар тараф бар қатли ман аз ғамза фармон ме диҳад

هر طرف بر قتل من از غمزه فرمان می‌دهد

намекашад ишқам ба майдонӣ ки ҷони хаста ро

می‌کشد عشقم به میدانی که جان خسته را

Захм марҳам мегузорад , дард дармон ме диҳад

زخم مرهم می‌گذارد، درد درمان می‌دهد

Хобам аз ғайрат намеояд магари имшаб касе

خوابم از غیرت نمی‌آید مگر امشب کسی

Дил ба дилбар месипорад ҷон ба ҷонон ме диҳад

دل به دلبر می‌سپارد جان به جانان می‌دهد

Гар чунин чашми терми хӯни об дил хоҳад фишонд

گر چنین چشم ترم خون‌آب دل خواهد فشاند

Хонаи ҳамсояро як сар ба тӯфон ме диҳад

خانهٔ همسایه را یک سر به توفان می‌دهد

Ман ки дасти чархро май печам аз неруии ишқ

من که دست چرخ را می‌پیچم از نیروی عشق

Ҳар дамами сад печу тоби он зулф печон ме диҳад

هر دمم صد پیچ و تاب آن زلف پیچان می‌دهد

Ёрб он мӯии мусалсалро парешоне мабод

یارب آن موی مسلسل را پریشانی مباد

Зон ки гоҳе коми дилҳои парешон ме диҳад

زان که گاهی کام دلهای پریشان می‌دهد

Вой бар ҳоли гирифторӣ ки дасти рӯзгор

وای بر حال گرفتاری که دست روزگار

Даст ӯ мегирад ва бар даст ҳиҷрон ме диҳад

دست او می‌گیرد و بر دست هجران می‌دهد

Ҳар ки май бӯсади лаби соқӣ ба ҳукм май фуруш

هر که می‌بوسد لب ساقی به حکم می فروش

Нисбат майро куҷо бо об ҳайвон ме диҳад

نسبت می را کجا با آب حیوان می‌دهد

Як ҷаҳони ҷон дар баҳои бӯса мехоҳад лабаш

یک جهان جان در بهای بوسه می‌خواهد لبش

Гавҳари арзандаашро сахт арзон ме диҳад

گوهر ارزنده‌اش را سخت ارزان می‌دهد

То фурӯғии гуфтугӯ зон шаккарин лаб ме кунад

تا فروغی گفتگو زان شکرین لب می‌کند

Гуфта худро ба султони сухан дон ме диҳад

گفتهٔ خود را به سلطان سخن‌دان می‌دهد

Носириддини шоҳи ғозии он ки дар майдони ҷанг

ناصرالدین شاه غازی آن که در میدان جنگ

Нутқи гавҳарбор ӯ хиҷлат ба марҷон ме диҳад

نطق گوهربار او خجلت به مرجان می‌دهد