Ҳар ҷо ки ба таннозӣ , он сарв равон ояд

هر جا که به طنازی، آن سرو روان آید

Дил бар сари дили резад , ҷон аз пай ҷон ояд

دل بر سر دل ریزد، جان از پی جان آید

Ҳасрати набарди ошиқи ҷуз бар дили муштоқӣ

حسرت نبرد عاشق جز بر دل مشتاقی

Каз раҳгузари хубони ҳасрат нигарон ояд

کز رهگذر خوبان حسرت نگران آید

Шаҳрӣ ба раҳи он ма , хӯн дар дилу ҷон бар лаб

شهری به ره آن مه، خون در دل و جان بر لب

Фарёд ки аз дасташи як шаҳр ба ҷон ояд

فریاد که از دستش یک شهر به جان آید

Ҳаргиз натавон рафтани беруни зи камӣн гоҳе

هرگز نتوان رفتن بیرون ز کمین گاهی

Кони тарки шкороФкн бо тир ва камон ояд

کان ترک شکارافکن با تیر و کمان آید

Бояд ки танам гардад чун мӯӣ ба борикӣ

باید که تنم گردد چون موی به باریکی

Шояд ба канори ман он мӯӣ миён ояд

شاید به کنار من آن موی میان آید

Мушкили зи вуҷӯд ман монад асарии боқӣ

مشکل ز وجود من ماند اثری باقی

Вақте ки ба сар рафтам он ҷон ҷаҳон ояд

وقتی که به سر رفتم آن جان جهان آید

Онҷо ки ту биншинӣ , халқӣ ба фиғони хезад

آنجا که تو بنشینی، خلقی به فغان خیزد

Вонҷо ки ту бархезӣ , шаҳрӣ ба амон ояд

وانجا که تو برخیزی، شهری به امان آید

Тарсам надиҳӣ роҳам дар саҳни гулистонат

ترسم ندهی راهم در صحن گلستانت

То тозаи баҳоратро осеб хазон ояд

تا تازه بهارت را آسیب خزان آید

Андӯҳ намемонад дар ишқи фурӯғӣ ро

اندوه نمی‌ماند در عشق فروغی را

Ҳар гуҳ ба дили тангаши он танг даҳон ояд

هر گه به دل تنگش آن تنگ دهان آید