Ҳамаи ҷои тири ту бар сина мо ме ояд

همه جا تیر تو بر سینهٔ ما می‌آید

Ҷон ба қурбони хадангӣ ки ба ҷо ме ояд

جان به قربان خدنگی که به جا می‌آید

Ҷӯй хӯн меравад аз чашмаи чашмам бар хок

جوی خون می‌رود از چشمهٔ چشمم بر خاک

Бар серуми байн ки зи дасти ту чаҳ ҳо ме ояд

بر سرم بین که ز دست تو چه‌ها می‌آید

Гар дил аз санги ҷафоӣ ту нанолад чаҳ кунад

گر دل از سنگ جفای تو ننالد چه کند

Шишаи ҳангом шикастан ба садо ме ояд

شیشه هنگام شکستن به صدا می‌آید

Сафи ушшоқ ба як чашм задан бар ҳам зад

صف عشاق به یک چشم زدن بر هم زد

Ёрб ин саф зада мижгони з куҷо ме ояд

یارب این صف‌زده مژگان ز کجا می‌آید

Сахт шуд бар дили ман кор ба ҳаддӣ дар ишқ

سخت شد بر دل من کار به حدی در عشق

Ки ба сари вақти ман он суст вафо ме ояд

که به سر وقت من آن سست وفا می‌آید

Ман зи худ май рӯму ёр қадаҳ ме бахшад

من ز خود می‌روم و یار قدح می‌بخشد

Ташна ҷон медиҳаду об бақо ме ояд

تشنه جان می‌دهد و آب بقا می‌آید

Ҳамаи ихвони сафо бар сар ваҷданд магар

همه اخوان صفا بر سر وجدند مگر

Санами мост ки аз рӯй сафо ме ояд

صنم ماست که از روی صفا می‌آید

намерасад ҷилвагар он сарви хиромон эй дил

می‌رسد جلوه‌گر آن سرو خرامان ای دل

Мустаъид бош ки тӯфон бало ме ояд

مستعد باش که توفان بلا می‌آید

Магар андешаам аз рӯй хато рафт ки боз

مگر اندیشه‌ام از روی خطا رفت که باز

Тарки сари масти ман аз роҳ хато ме ояд

تُرک سرمست من از راه خطا می‌آید

Ҷамъии афтода ба ҳар гӯша парешон ҳоланд

جمعی افتاده به هر گوشه پریشان حالند

Магар аз сунбул ӯ бод сабо ме ояд

مگر از سنبل او باد صبا می‌آید

Аз сари рехтани хӯн фурӯғӣ магзар

از سر ریختن خون فروغی مگذر

Чун ба майдони ту дар айн ризо ме ояд

چون به میدان تو در عین رضا می‌آید