Туу чашми сияҳи мастӣ ки натавон дид ҳушёраш

تو و چشم سیه مستی که نتوان دید هشیارش

Ману бахти гарони хобӣ ки натавон кард бедораш

من و بخت گران خوابی که نتوان کرد بیدارش

На аллоҳаст ҳар исмӣ ки бсроинд дар қалбаш

نه الله است هر اسمی که بسرایند در قلبش

На Мансураст ҳар ҷисмӣ ки бФрознд бурдораш

نه منصور است هر جسمی که بفرازند بردارش

Ба бозорӣ гузар кардам ки зар нақшӣаст аз хокаш

به بازاری گذر کردم که زر نقشی است از خاکش

Ба гули зорӣ қадам хӯрдам ки гул аксӣаст аз хораш

به گل‌زاری قدم خوردم که گل عکسی است از خارش

Муаттар шуд димоғи ҷони ман аз буии гесуяш

معطر شد دماغ جان من از بوی گیسویش

Мунаввар шуд чароғи чашми ман аз шамъи рухсораш

منور شد چراغ چشم من از شمع رخسارش

Парии рӯе ки ман дидам ҳама халқанд мафтӯнаш

پری رویی که من دیدم همه خلقند مفتونش

Масеҳое ки ман дорам ҳама шаҳранд бемораш

مسیحایی که من دارم همه شهرند بیمارش

Ба рӯе дида бикшодам ки хӯн меҷӯшад аз шавқаш

به رویی دیده بگشادم که خون می‌جوشد از شوقش

Ба мӯеи аҳд бар бастам ки ҷон май резад аз тораш

به مویی عهد بر بستم که جان می‌ریزد از تارش

Чаҳ мастӣҳо ки кардам аз шароби лаъли мигўнш

چه مستیها که کردم از شراب لعل میگونش

Чаҳ афсунҳо ки дидам аз нигоҳи чашми сҳорш

چه افسونها که دیدم از نگاه چشم سحارش

Чаҳ шодӣҳо ки дорам дар сари савдои андӯҳаш

چه شادیها که دارم در سر سودای اندوهش

Чаҳ миннатҳо ки дорад Юсуфи ман бар харидораш

چه منت ها که دارد یوسف من بر خریدارش

Дамодам талх мегуяд дуои гӯйони давлат ро

دمادم تلخ می‌گوید دعا گویان دولت را

Мукаррари қанд май резади лаби лаъли шкрборш

مکرر قند می‌ریزد لب لعل شکربارش

Ҷавоб ҳар саломамро ду сад дашном ме бахшанд

جواب هر سلامم را دو صد دشنام می‌بخشند

Ғараз ҳар лаҳзаи комӣ май барам аз файзи гуфтораш

غرض هر لحظه کامی می‌برم از فیض گفتارش

Паии шамшоди қади моҳӣ , намондам қӯт рафтан

پی شمشاد قد ماهی، نماندم قوت رفتن

Ки сарви бӯстони по дар гуласт аз шарми рафтораш

که سرو بوستان پا در گل است از شرم رفتارش

Парастиш мекунад ҷони фурӯғии офтобӣ ро

پرستش می‌کند جان فروغی آفتابی را

Ки зулмати хонаи дилҳо мунаввар шуд ба анвораш

که ظلمت خانه دلها منور شد به انوارش