Лаби ташнае ки шуд лаби ҷонони муяссараш

لب تشنه‌ای که شد لب جانان میسرش

Дигар чаҳ ҳоҷатӣ ба лаби ҳавзи кавсараш

دیگر چه حاجتی به لب حوض کوثرش

Гар турраи ту чанбар дил ҳаст пас чаро

گر طرهٔ تو چنبر دل هست پس چرا

Чандини ҳазор дил шуда побаст чанбараш

چندین هزار دل شده پابست چنبرش

Соҳиби дилӣ ки бар сари Кувайти ниҳоди пой

صاحب دلی که بر سر کویت نهاد پای

Дасти фалак чаҳҳо ки наёвард бар сараш

دست فلک چه‌ها که نیاورد بر سرش

Ислому куфр аз он руху гесу мушавваш анд

اسلام و کفر از آن رخ و گیسو مشوش‌اند

Зон хондаам балои мусулмону кофараш

زان خوانده‌ام بلای مسلمان و کافرش

Тғронгори номаи сиёҳони малики ишқ

طغرانگار نامه سیاهان ملک عشق

Холасту хату кокулу зулфи зира гараш

خال است و خط و کاکل و زلف زره گرش

Ман ҷаъд анбарин нишнидам ки дар кашад

من جعد عنبرین نشنیدم که در کشد

Хуршедро ба сояи чатри мънбрш

خورشید را به سایهٔ چتر معنبرش

Дил додаам баҳоии нахустин нигоҳ ӯ

دل داده‌ام بهای نخستین نگاه او

Ҷонро ниҳодаам зи паии бори дигараш

جان را نهاده‌ام ز پی بار دیگرش

Дилбар ба ҷурми дӯстӣ аз ман канора кард

دلبر به جرم دوستی از من کناره کرد

Бечораи муҷримӣ ки ҷудоӣаст кайфараш

بیچاره مجرمی که جدایی است کیفرش

Дӯшам ба сад киришмаи бутӣ бе гуноҳи кишт

دوشم به صد کرشمه بتی بی گناه کشت

Кондишаҳ Эй набӯд зи фардои маҳшараш

کاندیشه‌ای نبود ز فردای محشرش

Бигузар ба боғ то ба ҳузури ту боғбон

بگذر به باغ تا به حضور تو باغبان

Оташ занад ба хирмани насрину ъбҳрш

آتش زند به خرمن نسرین و عبهرش

Шуд тираи рӯзгори фурӯғӣ вале ҳануз

شد تیره روزگار فروغی ولی هنوز

Мумкин нагашт суҳбати он моҳи анвараш

ممکن نگشت صحبت آن ماه انورش