Дил ба дунбол вафо рафт ва ман аз дунболаш

دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالش

То ба дунболаи ин кори бубинами ҳолаш

تا به دنبالهٔ این کار ببینم حالش

Ҷамъии афтода ба хок аз равиши чолокаш

جمعی افتاده به خاک از روش چالاکش

Халқии оғишта ба хӯн аз мижаи фаттонаш

خلقی آغشته به خون از مژه فتانش

Муждаи қатл маро дод ва ба таъҷили гузашт

مژدهٔ قتل مرا داد و به تعجیل گذشت

Тарсам охир гузарад умри ман аз эҳмолаш

ترسم آخر گذرد عمر من از اهمالش

Гар бияёд зи сафари ёри парии пайкари ман

گر بیاید ز سفر یار پری‌پیکر من

намеравад ҷони гарони моя ба истиқболаш

می‌رود جان گران مایه به استقبالش

Дилам аз нуқтаи савдои ғамаш холӣ нест

دلم از نقطهٔ سودای غمش خالی نیست

То кашидам ба назари сӯрати мишкӣни холаш

تا کشیدم به نظر صورت مشکین خالش

Ҳар далелӣ ки ҳаким аз дам шаб кард баён

هر دلیلی که حکیم از دم شب کرد بیان

Ҳеҷ маълум накардем зи истидлолаш

هیچ معلوم نکردیم ز استدلالش

Ҳар марӣзӣ ки табибаши ту шакарлаб бошӣ

هر مریضی که طبیبش تو شکرلب باشی

Баҳр онаст ки беҳтар нашавад аҳволаш

بهر آن است که بهتر نشود احوالش

Ба умедии зи чамани даста сунбул бархест

به امیدی ز چمن دستهٔ سنبل برخاست

Ки сари зулфи дароз ту кунад помолаш

که سر زلف دراز تو کند پامالش

Зулфи кӯтоҳи ту аз шавқи ҳамин гашти баланд

زلف کوتاه تو از شوق همین گشت بلند

Ки шабӣ даст кашад шоҳи баланди иқболаш

که شبی دست کشد شاه بلند اقبالش

Молики ахтари фирӯзи малики носрдин

مالک اختر فیروز ملک ناصردین

Ки ба ҳар кори худои хости мубораки фолаш

که به هر کار خدا خواست مبارک فالش

Хусравони баҳри суҷудаши ҳама бар хок уфтанд

خسروان بهر سجودش همه بر خاک افتند

Ҳар куҷои хома наққош кашад тимсолаш

هر کجا خامهٔ نقاش کشد تمثالش

Хсрўои коми фурӯғии ҳамаи ҷои коми ту бод

خسروا کام فروغی همه جا کام تو باد

Шкрллаҳ ки худо дод ҳамаи омолаш

شکرلله که خدا داد همه آمالش