Домани кашони шабӣ гузар афтод бар маниш
دامن کشان شبی گذر افتاد بر منش
Бархестам чу гирд ва нишастам ба доманаш
برخاستم چو گرد و نشستم به دامنش
Шоҳони асири ҳалқаи гесуии пари хамаш
شاهان اسیر حلقهٔ گیسوی پر خمش
Шерони шикори шеваи оҳӯии пари фанаш
شیران شکار شیوهٔ آهوی پر فنش
Дилҳо шикаста аз шикани зулфи кофараш
دل ها شکسته از شکن زلف کافرش
Мардони фитода аз нигаҳи мардуми афканаш
مردان فتاده از نگه مردم افکنش
Парвонаи ҳарис чаҳ парвои зи оташаш
پروانهٔ حریص چه پروا ز آتشش
Длхстаҳи фироқ чаҳ ваҳшати зи куштанаш
دلخستهٔ فراق چه وحشت ز کشتنش
Ҳар кас ки дид гӯшаи абрӯии дӯст ро
هر کس که دید گوشهٔ ابروی دوست را
Бокӣ набошад аз дами шамшери душманаш
باکی نباشد از دم شمشیر دشمنش
Онро ки нақши сӯрати ҷонон ба хотир аст
آن را که نقش صورت جانان به خاطر است
Хотир намекашад ба тамошои гулшанаш
خاطر نمیکشد به تماشای گلشنش
Гар бинад оташини рух ӯ чашми боғбон
گر بیند آتشین رخ او چشم باغبان
Оташ занад ба лолау насрину сӯсанаш
آتش زند به لاله و نسرین و سوسنش
То мурғи дил ҷудо шуд аз он зулфи пари шикан
تا مرغ دل جدا شد از آن زلف پر شکن
Ҳар лаҳза пар занад ба ҳавои нишеманаш
هر لحظه پر زند به هوای نشیمنش
Девонае ки мекашадаш тори мӯии дӯст
دیوانهای که میکشدش تار موی دوست
Натавон нигоҳ дошт ба занҷири оҳанаш
نتوان نگاه داشت به زنجیر آهنش
Моҳӣ ки дӯши хирмани сабрам ба бод дод
ماهی که دوش خرمن صبرم به باد داد
Имрӯзи барқ ишқ зад оташ ба хирманаш
امروز برق عشق زد آتش به خرمنش
Нарм аз дуо нашуд дили он тарки лашкарӣ
نرم از دعا نشد دل آن ترک لشکری
Корӣ накард ҳеҷ дуое ба ҷавшанаш
کاری نکرد هیچ دعایی به جوشنش
Бардошти бори гарданам аз бен ба теғи тез
برداشت بار گردنم از بن به تیغ تیز
Ёрб ки хӯн ман нашавад бори гарданаш
یارب که خون من نشود بار گردنش
Қӯти фурӯғӣ аз лаби ёқӯт ӯ расед
قوت فروغی از لب یاقوت او رسید
То шоҳ шуд василаи ризқи муайянаш
تا شاه شد وسیلهٔ رزق معینش
Равшани замири носрдини шаҳ ки офтоб
روشن ضمیر ناصردین شه که آفتاب
Касб фурӯғ мекунад аз рои равшанаш
کسب فروغ میکند از رای روشنش
Чун зарфишон шавад каф гавҳар навол ӯ
چون زرفشان شود کف گوهر نوال او
Надиҳади кафофи ҳосили дарёу маъданаш
ندهد کفاف حاصل دریا و معدنش