То даҳон ӯ лаболаб шуд зи нӯш
تا دهان او لبالب شد ز نوش
Ғунчаро дар пӯст хӯн омад ба ҷӯш
غنچه را در پوست خون آمد به جوش
Базм ӯ беҳтари зи гулгашти биҳишт
بزم او بهتر ز گلگشت بهشت
Ном ӯ хуштар зи илҳоми сурӯш
نام او خوش تر ز الهام سروش
Бо ғамаш то тоқатӣ дорӣ бисоз
با غمش تا طاقتی داری بساز
Дар пайаш то мумкинат бошад бакӯш
در پیاش تا ممکنت باشد بکوش
Сайди қайд ӯ намеёбад халос
صید قید او نمییابد خلاص
Масти ҷом ӯ намеояд ба ҳуш
مست جام او نمیآید به هوش
Бо чунон сӯрати чисони бандами назар
با چنان صورت چسان بندم نظر
Бо чунин оташи чисон монам хамӯш
با چنین آتش چسان مانم خموش
Май хуррами хори ҷафояшро ба ҷон
میخرم خار جفایش را به جان
Май кашами боргаронашро ба дӯш
میکشم بار گرانش را به دوش
Моу гули зорӣ ки аз найранги ишқ
ما و گلزاری که از نیرنگ عشق
Гул буд хомӯшу булбул дар хурӯш
گل بود خاموش و بلبل در خروش
То паёмаш бишинавӣ аз ҳар лабӣ
تا پیامش بشنوی از هر لبی
Пунбаи ғифлати буруновар зи гӯш
پنبهٔ غفلت برون آور ز گوش
Раҳзан одам шуд он холи сиёҳ
رهزن آدم شد آن خال سیاه
Оҳ аз ин гандум намой ҷўФрўш
آه از این گندمنمای جوفروش
Дӯш дар хобаши фурӯғӣ дида ем
دوش در خوابش فروغی دیدهایم
То қиёмат сархушем аз хоби дӯш
تا قیامت سرخوشیم از خواب دوش