Дар роҳи ишқ ман нагузаштам зи коми хеш

در راه عشق من نگذشتم ز کام خویش

Гомӣ месерум нашуд аз иҳтимоми хеш

گامی میسرم نشد از اهتمام خویش

Дӯш аз нигоҳи соқии ширини каломи хеш

دوش از نگاه ساقی شیرین‌کلام خویش

Масти он чунон шудам ки нҷстми мақоми хеш

مست آن چنان شدم که نجستم مقام خویش

Кайфиятӣ ки дидаам аз чашми масти дӯст

کیفیتی که دیده‌ام از چشم مست دوست

Ҳаргизи надидаи чашми ҷам аз даври ҷоми хеш

هرگز ندیده چشم جم از دور جام خویش

Ёрони хароби бода ва ман масти хӯни дил

یاران خراب باده و من مست خون دل

Мастаст ҳар касе з май нӯши фоми хеш

مست است هر کسی ز می نوش‌فام خویش

Соқӣ биор май ки зи такфири шайхи шаҳр

ساقی بیار می که ز تکفیر شیخ شهر

Натавон гузаштан аз сари айши мудоми хеш

نتوان گذشتن از سر عیش مدام خویش

Дидам ба чашми ҷони ҳамаи авроқи осмон

دیدم به چشم جان همه اوراق آسمان

Як нома мурод надидам ба номи хеш

یک نامه مراد ندیدم به نام خویش

Чашмам ба рӯй қотилу фарқам ба зери теғ

چشمم به روی قاتل و فرقم به زیر تیغ

Миннати худоиро ки расидам ба коми хеш

منت خدای را که رسیدم به کام خویش

То ҷилва кард Лайлӣ маҳмил нишин ман

تا جلوه کرد لیلی محمل نشین من

Ҳамчун шутур ба даст надидам зимоми хеш

همچون شتر به دست ندیدم زمام خویش

Гоҳе нигаҳ ба ҷониб дил мекунад ба ноз

گاهی نگه به جانب دل می‌کند به ناز

Чун хоҷае ки менигарад бар ғуломи хеш

چون خواجه‌ای که می‌نگرد بر غلام خویش

Парвонаи вори сӯхти фурӯғӣ вале накард

پروانه‌وار سوخت فروغی ولی نکرد

Тарки хаёли ботилу савдои хоми хеш

ترک خیال باطل و سودای خام خویش