Бас ки бинишаста то пар бар танами пайкони ишқ
بس که بنشسته تا پر بر تنم پیکان عشق
Тоир парон шудам аз новаки парони ишқ
طایر پران شدم از ناوک پران عشق
Нӯҳро киштии шикаст аз латмаи тӯфони ишқ
نوح را کشتی شکست از لطمهٔ توفان عشق
Кас наомад бар канор аз баҳр бе поёни ишқ
کس نیامد بر کنار از بحر بیپایان عشق
Наъраи Мансурат аз ҳар мӯ ба сар хоҳад задан
نعرهٔ منصورت از هر مو به سر خواهد زدن
Гар наҳй пои талаб дар ҳалқаи мисатони ишқ
گر نهی پای طلب در حلقهٔ مستان عشق
Нашаҳ ушшоқро ҳаргиз наме доне ки чист
نشهٔ عشاق را هرگز نمیدانی که چیست
То нанӯшӣ ҷуръае аз бодаи рахшони ишқ
تا ننوشی جرعهای از بادهٔ رخشان عشق
Тӯдаи хокистарати гӯгирди аҳмар кӣ шавад
تودهٔ خاکسترت گوگرد احمر کی شود
То насузад пайкарат бар оташи сӯзони ишқ
تا نسوزد پیکرت بر آتش سوزان عشق
Гӯшаи абрӯӣ маъшӯқат наёяд дар назар
گوشهٔ ابروی معشوقت نیاید در نظر
То наризад хӯнат аз шамшери хӯни афшони ишқ
تا نریزد خونت از شمشیر خونافشان عشق
намехӯрд хӯни дил ва аз дида май резади бурун
میخورد خون دل و از دیده میریزد برون
Ҳар киро месозад он ёқӯти лаби меҳмони ишқ
هر که را میسازد آن یاقوت لب مهمان عشق
Фасли гулгар ашки гулгунати з сар хоҳад гузашт
فصل گل گر اشک گلگونت ز سر خواهد گذشت
Гул ба сари хоҳӣ задан аз гулбуни бустони ишқ
گل به سر خواهی زدن از گلبن بستان عشق
Гашта вайрон хонаам аз сайли ишқ хона кун
گشته ویران خانهام از سیل عشق خانه کن
Чашми ободии мадор аз хонимони вайрони ишқ
چشم آبادی مدار از خانمان ویران عشق
Сари саргардонии моро нахоҳӣ ёфтан
سر سرگردانی ما را نخواهی یافتن
То нагардад торакати гӯии хами чавгони ишқ
تا نگردد تارکت گوی خم چوگان عشق
ё лабамро май расонам бар лаб мегаван дӯст
یا لبم را میرسانم بر لب میگون دوست
ё серумро май гузорам бар сари паймони ишқ
یا سرم را میگذارم بر سر پیمان عشق
Чун ту хуршедӣ натобида сет дар айвони ҳасан
چون تو خورشیدی نتابیدهست در ایوان حسن
Заррае чун ман нарақсидаи сет дар майдони ишқ
ذرهای چون من نرقصیدهست در میدان عشق
Ҳиммати султон ишқам дод табъи шоирӣ
همت سلطان عشقم داد طبع شاعری
Шоир султон шудам аз давлати султони ишқ
شاعر سلطان شدم از دولت سلطان عشق
Носириддини шоҳи аъзам , корфармои мулӯк
ناصرالدین شاه اعظم، کارفرمای ملوک
Он ки нофизтар буд фурмонаш аз фармони ишқ
آن که نافذتر بود فرمانش از فرمان عشق
Аз табибони ҳам фурӯғии чора дардам нашуд
از طبیبان هم فروغی چارهٔ دردم نشد
Ҷони ман бар лаб расед аз дард бе дармони ишқ
جان من بر لب رسید از درد بی درمان عشق