То бо ту орамидаам аз худ рамида ам

تا با تو آرمیده‌ام از خود رمیده‌ام

Миннати худоиро ки чаҳ хуш орамида ам

منت خدای را که چه خوش آرمیده‌ام

Рӯй тазаллуми ману хоки сарои ту

روی تظلم من و خاک سرای تو

Дасти татовули туу ҷайб дарида ам

دست تطاول تو و جیب دریده‌ام

Дар ашки ман ба чашми ҳақорат назар макун

در اشک من به چشم حقارت نظر مکن

Кин лаълро ба хӯни ҷигар парварида ам

کاین لعل را به خون جگر پروریده‌ام

Зон по ниҳодаам ба сари оҳӯии ҳарам

زان پا نهاده‌ام به سر آهوی حرم

Каз тири чашми масти ту дар хӯн тапида ам

کز تیر چشم مست تو در خون تپیده‌ام

Гӯи олимӣ ба меҳри ту аз ман баранд дил

گو عالمی به مهر تو از من برند دل

Зеро ки ман дил аз ҳамаи олам бурӣда ам

زیرا که من دل از همه عالم بریده‌ام

Ҳар мӯии ман шикаста шуд аз бори хастагӣ

هر موی من شکسته شد از بار خستگی

Аз бас ба санглохи муҳаббат давида ам

از بس به سنگلاخ محبت دویده‌ام

Он бақост заҳри фано дар мазоқи ман

آب بقاست زهر فنا در مذاق من

То шарбати фироқ батонро чашида ам

تا شربت فراق بتان را چشیده‌ام

Кайфияти шароби лабатро з ман мапурс

کیفیت شراب لبت را ز من مپرس

Кин нашаҳро шунидаам аммо надида ам

کاین نشه را شنیده‌ام اما ندیده‌ام

Гар бар надорам аз сари зулфи ту дасти шавқ

گر بر ندارم از سر زلف تو دست شوق

Айбам макун ки тоза ба давлат расида ам

عیبم مکن که تازه به دولت رسیده‌ام

Оҳии кашам ба ёди биногваш ӯ зи дил

آهی کشم به یاد بناگوش او ز دل

Ҳар нимаи шаб ки толиби субҳ дамида ам

هر نیمه شب که طالب صبح دمیده‌ام

Афтодам аз забон ки ба додам расед дӯст

افتادم از زبان که به دادم رسید دوست

Ранҷӣ кашидаам ки ба ганҷӣ расида ам

رنجی کشیده‌ام که به گنجی رسیده‌ام

Тифлӣ ба тири ғамзаи диламро ба хӯн кашид

طفلی به تیر غمزه دلم را به خون کشید

Каз тири ваии камони фалакро кашида ам

کز تیر وی کمان فلک را کشیده‌ام

То гӯш ман шунида фурӯғӣ навой ишқ

تا گوش من شنیده فروغی نوای عشق

Бовар макун ки панд касеро шунида ам

باور مکن که پند کسی را شنیده‌ام