Умри гузашт , вази Рахш сайр нашуд назора ам

عمر گذشت، وز رخش سیر نشد نظاره‌ام

Ҳасрат ӯ намеравад аз дили пора пора ам

حسرت او نمی‌رود از دل پاره پاره‌ام

Мардум ва аз дилам нарафт орзӯии ҷамол ӯ

مردم و از دلم نرفت آرزوی جمال او

Ваа ки зи марг ҳам нашуд дар раҳи ишқ чора ам

وه که ز مرگ هم نشد در ره عشق چاره‌ام

Он ки ба теғи имтиҳони рехт ба хоки хӯни ман

آن که به تیغ امتحان ریخت به خاک خون من

Кош барои сӯхтан зинда кунад дубора ам

کاش برای سوختن زنده کند دوباره‌ام

Хоки раҳе гузидаам , то чаҳ бзоиди осмон

خاک رهی گزیده‌ام، تا چه بزاید آسمان

Ҷайби маӣ гирифтаам , то чаҳ кунад ситора ам

جیب مهی گرفته‌ام، تا چه کند ستاره‌ام

Ғунча нӯш ханд ӯ сахт ба як табассумам

غنچهٔ نوش‌خند او سخت به یک تبسمم

Наргиси ним маст ӯ кишт ба як ишора ам

نرگس نیم مست او کشت به یک اشاره‌ام

Он ки надидаи ҳасратӣ дар ҳамаи умри хештан

آن که ندیده حسرتی در همه عمر خویشتن

Кӣ ба шумор оварад ҳасрат бишмораҳ ам

کی به شمار آورد حسرت بیشماره‌ام

Ман ки фурӯғӣ аз фалаки боҷи ҳунар гирифта ам

من که فروغی از فلک باج هنر گرفته‌ام

Бар сари кӯии хоҷае бандаи ҳеҷ кора ам

بر سر کوی خواجه‌ای بندهٔ هیچ کاره‌ام