Чунон бар сайди мурғ дил фиканд он зулфи парчин ро
چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
Ки шоҳии афканд бар съўаҳи бечораи шоҳин ро
که شاهی افکند بر صعوهٔ بیچاره شاهین را
Гуҳии зулфаш парешон мекунад як дашти сунбул ро
گهی زلفش پریشان میکند یک دشت سنبل را
Гуҳии рухсораш оташ мезанад як боғи насрин ро
گهی رخسارش آتش میزند یک باغ نسرین را
Гар аз рухи он бути зебои кушояди пардаи дебо
گر از رخ آن بت زیبا گشاید پردهٔ دیبا
Фурӯ банданд наққошон , дар бути хонаи чин ро
فرو بندند نقاشان، در بت خانهٔ چین را
Касе кандар ҷаҳони он рӯй зеборо наме бинад
کسی کاندر جهان آن روی زیبا را نمیبیند
Ҳамон беҳтар ки бандад аз ҷаҳони чашми ҷаҳони байн ро
همان بهتر که بندد از جهان چشم جهان بین را
Гузаштам бар дар майхона аз масҷид ба умедӣ
گذشتم بر در میخانه از مسجد به امیدی
Ки соқӣ бар сар чашмам гузорад соқи симин ро
که ساقی بر سر چشمم گذارد ساق سیمین را
Ба шукри ин ки воъиз ғофиласт аз раҳмати эзад
به شکر این که واعظ غافل است از رحمت ایزد
Фидои дастат эй соқӣ бидиҳ саҳбои рангин ро
فدای دستت ای ساقی بده صهبای رنگین را
Дамодам чун нбўсми лаъл ӯ дар олами мастӣ
دمادم چون نبوسم لعل او در عالم مستی
Ки баҳри бӯсаи яздони офариди он лаъли нӯшин ро
که بهر بوسه یزدان آفرید آن لعل نوشین را
Сабуӣ бода нӯшедам ,нигор сода бӯседам
سبوی باده نوشیدم ، نگار ساده بوسیدم
Надонам пеши фазлаш дар шумори орми кадомин ро
ندانم پیش فضلش در شمار آرم کدامین را
Гар он ширини даҳани лабро ба шукр ханда бигушоед
گر آن شیرین دهن لب را به شکر خنده بگشاید
Кафи хусрав ба хоки тираи резади хӯни ширин ро
کف خسرو به خاک تیره ریزد خون شیرین را
Даҳони шоҳиди моро пар аз гавҳар кунад хозин
دهان شاهد ما را پر از گوهر کند خازن
Дар он маҷлис ки хоҳанд мадҳи султони Носириддин ро
در آن مجلس که خواهند مدح سلطان ناصرالدین را
Шаҳаншоҳи баланди ахтар , фалаки фару малики манзар
شهنشاه بلند اختر ، فلک فر و ملک منظر
Ки бар хок дараш бинии ҳама рӯй салотин ро
که بر خاک درش بینی همه روی سلاطین را
Фурӯғии қатраи хӯни маро кӣ дар ҳисоби орад
فروغی قطره خون مرا کی در حساب آرد
Сияҳи чашмӣ ки ҳар дам хӯн кунад дилҳои мискин ро
سیه چشمی که هر دم خون کند دلهای مسکین را