Мӯ ба мӯи бастаи он зулфи гиреҳ гир шудам

مو به مو بستهٔ آن زلف گره گیر شدم

Охир аз файзи ҷунуни қобил занҷир шудам

آخر از فیض جنون قابل زنجیر شدم

Коши абрӯии каҷаши бенгарӣ аз дидаи рост

کاش ابروی کجش بنگری از دیدهٔ راست

То бадоне ки чаро кушта шамшер шудам

تا بدانی که چرا کشتهٔ شمشیر شدم

На кунун мехӯрд он саф зада мижгони хӯнам

نه کنون می‌خورد آن صف‌زده مژگان خونم

Диргоҳӣаст ки омоҷгаҳ тир шудам

دیرگاهی است که آماجگه تیر شدم

Тира шуд рӯзаму афзуди ғами ҷони сӯзам

تیره شد روزم و افزود غم جان سوزم

Ҳар чаҳ афзӯни зи паии нолаи шаб гир шудам

هر چه افزون ز پی نالهٔ شب گیر شدم

Нолаҳоро асарӣ нест вагарна дар ишқ

ناله‌ها را اثری نیست وگرنه در عشق

Он қадар нола намудем ки з таъси шудам

آن قدر ناله نمودم که ز تاثیر شدم

Бахти бади байн ки ба сари вақти ман он сарви равон

بخت بد بین که به سر وقت من آن سرو روان

Омад аз лутфи замонӣ ки замин гир шудам

آمد از لطف زمانی که زمین‌گیر شدم

Пери канъонам агар ишқ бихонад на аҷаб

پیر کنعانم اگر عشق بخواند نه عجب

Каз ғами фурқати он тозаи ҷавон пер шудам

کز غم فرقت آن تازه جوان پیر شدم

Ин чаҳ нақшӣаст ки аз парда падедор омад

این چه نقشی است که از پرده پدیدار آمد

Ки ба як ҷилваи он сӯрат тасвир шудам

که به یک جلوه آن صورت تصویر شدم

Ман ки нахҷӣри камандами ҳама шерон буданд

من که نخجیر کمندم همه شیران بودند

Оҳӯии чашми туро дидам ва нахҷӣр шудам

آهوی چشم تو را دیدم و نخجیر شدم

Маргро мояи умр абадӣ ме донам

مرگ را مایهٔ عمر ابدی می‌دانم

Бас ки бе рӯй ту аз суҳбати ҷон сайр шудам

بس که بی روی تو از صحبت جان سیر شدم

То фурӯғии рухи он тарк хтоиӣ дидам

تا فروغی رخ آن ترک ختایی دیدم

Фориғ аз хлху осӯдаи з Кашмӣр шудам

فارغ از خلخ و آسوده ز کشمیر شدم