Ба бӯсае зи даҳони ту орзӯмандам

به بوسه‌ای ز دهان تو آرزومندم

Фиғон ки бо ҳамаи ҳасрат ба ҳеҷ хурсандам

فغان که با همه حسرت به هیچ خرسندم

Ту аз қабӣлаи хубони сусти паймонӣ

تو از قبیله خوبان سست پیمانی

Ман аз ҷамоати ушшоқи сахти пайвандам

من از جماعت عشاق سخت پیوندم

Бурид аз ҳамаи ҷои дасти рӯзгори маро

برید از همه جا دست روزگار مرا

Бад-ӣни гуноҳ ки дар гарданати ниФкндм

بدین گناه که در گردنت نیفکندم

Шарори шавқи ту бар май ҷаҳди з ҳар узвам

شرار شوق تو بر می‌جهد ز هر عضوم

Навой ишқи ту сар мезанад з ҳар бандам

نوای عشق تو سر می‌زند ز هر بندم

Агар ту доғгузорӣ чигуна напазирам

اگر تو داغ گذاری چگونه نپذیرم

Вагар ту дард фиристӣ чигуна напасандам

و گر تو درد فرستی چگونه نپسندم

Падари алоқа ба фарзанд хештан дорад

پدر علاقه به فرزند خویشتن دارد

Ман аз таъаллуқ рӯй ту хасми фарзандам

من از تعلق روی تو خصم فرزندم

Замона то накунад хаймаи ?ут наме доне

زمانه تا نکند خیمه‌ات نمی‌دانی

Ки ман чигуна аз он кӯй хайма баркандам

که من چگونه از آن کوی خیمه برکندم

Ба роҳи ваъда хилофӣ нишастаам чанде

به راه وعده خلافی نشسته‌ام چندی

Ки зери теғи тағофули нишондаи як чандам

که زیر تیغ تغافل نشانده یک چندم

Муоширони ҳама дар базм писта ме шикананд

معاشران همه در بزم پسته می‌شکنند

Шикастаи дили ман аз он пистаи шикархандам

شکسته دل من از آن پستهٔ شکرخندم

Ба гиря гуфтам аз он пистаи як ду бӯсами бахш

به گریه گفتم از آن پسته یک دو بوسم بخش

Ба ханда гуфт магас кӣ нишаста бар қандам

به خنده گفت مگس کی نشسته بر قندم

зи бодаи дӯши маро тавба дод муфтии шаҳр

ز باده دوش مرا توبه داد مفتی شهر

Батон сода агар нашкананд савгандам

بتان ساده اگر نشکنند سوگندم

Наҷот дод малик ҳар куҷои асирӣ буд

نجات داد ملک هر کجا اسیری بود

Ман аз слосли зулфаш ҳануз дар бандам

من از سلاسل زلفش هنوز در بندم

Сутӯдаи носрдини шаҳ ки аз шараф гуяд

ستوده ناصردین شه که از شرف گوید

Ба ҳеҷ давра надид офтоб монандам

به هیچ دوره ندید آفتاب مانندم

Касе сазои маломат ба ҷуз фурӯғӣ нест

کسی سزای ملامت به جز فروغی نیست

Ки доим аз май ва маъшӯқ медиҳад пандам

که دایم از می و معشوق می‌دهد پندم