Як борагар аз сбҳаҳ дар инкор набудам

یک باره گر از سبحه در انکار نبودم

Аз зулф батон соҳиб зуннор набудам

از زلف بتان صاحب زنار نبودم

То ратли гарон аз каф соқӣ нагирифтам

تا رطل گران از کف ساقی نگرفتم

Сармасту сабки рӯҳу сабк бор набудам

سرمست و سبک روح و سبک بار نبودم

Рӯзии зи қазои қисмати ман хӯни ҷигар буд

روزی ز قضا قسمت من خون جگر بود

Каз савмиъа дар хона хумор набудам

کز صومعه در خانهٔ خمار نبودم

Бар масти ғами даври фалак даст надорад

بر مست غم دور فلک دست ندارد

эй кош дар ин ғамкада ҳушёр набудам

ای کاش در این غمکده هشیار نبودم

Сармояи савдо агар ин зулф набӯдӣ

سرمایهٔ سودا اگر این زلف نبودی

Сўдоздаҳ дар ҳар сар бозор набудам

سودازده در هر سر بازار نبودم

Вақте ки шудам бо хабар аз сари даҳонаш

وقتی که شدم با خبر از سر دهانش

Аз ҳастӣ худ ҳеҷ хабардор набудам

از هستی خود هیچ خبردار نبودم

Дар хоб наёяд гарми он моҳ , аҷаб нест

در خواب نیاید گرم آن ماه، عجب نیست

Кандар хури ин давлат бедор набудам

کاندر خور این دولت بیدار نبودم

Аз рӯй ту кӣ шуд ки бар оташи нншстм

از روی تو کی شد که بر آتش ننشستم

Вази нури ту кӣ буд ки дар нор набудам

وز نور تو کی بود که در نار نبودم

намерафт фурӯғии зи сари Кувайт ва ме гуфт

می رفت فروغی ز سر کویت و می‌گفت

Каз дасти дил эй коши чунин зор набудам

کز دست دل ای کاش چنین زار نبودم