эй хуши он дам ки ба бустон ту ме нолидам

ای خوش آن دم که به بستان تو می‌نالیدم

Сарви болой ту медидам ва ме болидам

سرو بالای تو می‌دیدم و می‌بالیدم

Боғи рухсор ту медидам ва дил ме додам

باغ رخسار تو می‌دیدم و دل می‌دادم

Гирди гули зори ту май гаштаму гул май чидам

گرد گل‌زار تو می‌گشتم و گل می‌چیدم

Ҷон ба савдоӣ ту медодам ва ме ранҷидӣ

جان به سودای تو می‌دادم و می‌رنجیدی

Хӯни зи бедод ту мехӯрдам ва ме хандидам

خون ز بیداد تو می‌خوردم و می‌خندیدم

Нуктаи ишқ ту рафтам ки нагӯям , гуфтам

نکتهٔ عشق تو رفتم که نگویم، گفتم

Меҳнати ҳиҷр ту гуфтам ки набинам , дидам

محنت هجر تو گفتم که نبینم، دیدم

Ҳар сари мӯии маро аз ту умед дигар аст

هر سر موی مرا از تو امید دگر است

Ваа ки бо ин ҳамаи умеди басии навмедам

وه که با این همه امید بسی نومیدم

Муҳраи меҳри ту аз коми дилами беруни ҷуст

مهرهٔ مهر تو از کام دلم بیرون جست

Бас ки аз зулфи ту чун мор ба худ печидам

بس که از زلف تو چون مار به خود پیچیدم

Фикри нӯшин даҳанат будаму ширини суханат

فکر نوشین دهنت بودم و شیرین سخنت

Ҳарчӣ мегуфтам ва ҳар нукта ки ме санҷидам

هرچه می‌گفتم و هر نکته که می‌سنجیدم

Ман агар сабзаи хати ту набавӣам чаҳ кунам

من اگر سبزه خط تو نبویم چه کنم

Барг сабзӣаст ки аз боғи муҳаббати чидам

برگ سبزی است که از باغ محبت چیدم

Ҳосилам ҳеҷ нигарадед ба ғайр аз афсӯс

حاصلم هیچ نگردید به غیر از افسوس

Он чаҳ дар мазраъи дили тухми амли пошидм

آن چه در مزرع دل تخم امل پاشیدم

Ту гузидӣ ҳамаро бар ман ва аз ғайрати ишқ

تو گزیدی همه را بر من و از غیرت عشق

Ман касе ғайри ту дар ҳар ду ҷаҳони нгзидм

من کسی غیر تو در هر دو جهان نگزیدم

Ҳамсари булҳавасон низ фурӯғӣ нашудам

همسر بوالهوسان نیز فروغی نشدم

Ман ки як умр ба ҷони ишқ батон варзедам

من که یک عمر به جان عشق بتان ورزیدم