Гирифта то раҳи Бағдоди моҳи нўсФрм

گرفته تا ره بغداد ماه نوسفرم

Ҳазор диҷла ба як дами гузашта аз назарам

هزار دجله به یک‌دم گذشته از نظرم

Чаҳ қатраҳо ки дамодам нарехт аз мижа ам

چه قطره‌ها که دمادم نریخت از مژه‌ام

Чаҳ шуълаҳо ки паёпаии нхост аз ҷигарам

چه شعله‌ها که پیاپی نخاست از جگرم

Замин ба зилзила аз сайли ашк хона кунам

زمین به زلزله از سیل اشک خانه کنم

Фалак ба ғулғула аз барқи оҳи шуълаи варам

فلک به غلغله از برق آه شعله ورم

Чаҳ шуд халил ки вола шавад зи оташи ман

چه شد خلیل که واله شود ز آتش من

Куҷост Нӯҳ ки ҳайрати баради зи чашми терм

کجاست نوح که حیرت برد ز چشم ترم

Шаби фироқ буд то з ҳастем асарӣ

شب فراق بود تا ز هستیم اثری

Асар намекунад ин нолаҳои бе асарам

اثر نمی‌کند این ناله‌های بی‌اثرم

Дилии зи санг ба он сарв симбр доданд

دلی ز سنگ به آن سرو سیمبر دادند

Ки ҳосилии надиҳади гиряҳои бе самарам

که حاصلی ندهد گریه‌های بی‌ثمرم

Ба шоми тираи ҳиҷрон чаҳ кор хоҳам кард

به شام تیرهٔ هجران چه کار خواهم کرد

Ки ҳеҷ кор наёяд зи нолаи саҳарам

که هیچ کار نیاید ز نالهٔ سحرم

Магари паёмӣ аз он моҳ мерасад имшаб

مگر پیامی از آن ماه می‌رسد امشب

Ки оби дидаи з шодӣ расед то камарам

که آب دیده ز شادی رسید تا کمرم

Ман аз ниҳояти бедоди дӯст май тарсам

من از نهایت بیداد دوست می‌ترسم

Ки дод дил расад охир ба шоҳи додгарам

که داد دل رسد آخر به شاه دادگرم

АбўолмзФри Мансури Носириддини шоҳ

ابوالمظفر منصور ناصرالدین شاه

Ки дода номи хушаш бар муонидин зафарам

که داده نام خوشش بر معاندین ظفرم

Фурӯғии он маи тобони чунон тулӯъам дод

فروغی آن مه تابان چنان طلوعم داد

Ки офтоби сифат дар замонаи мштҳрм

که آفتاب صفت در زمانه مشتهرم