Ба ҷилваи коши даройади маи нкўсирм

به جلوه کاش درآید مه نکوسیرم

Ки офтоб нтобад муқобили қамарам

که آفتاب نتابد مقابل قمرم

зи кори халқ ба як бора парда бурдоранд

ز کار خلق به یک باره پرده بردارند

Агар зи пардаи даройаднигор пардаи дирам

اگر ز پرده درآید نگار پرده‌درم

Агар ба чашми дурустӣ назар кунад маъшӯқ

اگر به چشم درستی نظر کند معشوق

Ман аз шикастаи сари зулф ӯ шикастаи терм

من از شکسته سر زلف او شکسته‌ترم

Расидаам ба мақомии зи файзи дарвешӣ

رسیده‌ام به مقامی ز فیض درویشی

Ки аз кулоҳ намад подшоҳи тоҷўрм

که از کلاه نمد پادشاه تاجورم

Ба эътибори ман имрӯзи ҳеҷ шоҳӣ нест

به اعتبار من امروز هیچ شاهی نیست

Ки пеши бодаи фурӯашони гадои муътабарам

که پیش باده‌فروشان گدای معتبرم

Ҳазор мартабаи болотрми зи чарх аммо

هزار مرتبه بالاترم ز چرخ اما

Ба кӯии майкадаи камтари зи хоки раҳгузарам

به کوی میکده کمتر ز خاک رهگذرم

Нахусти аҳди ман ин шуд ба пери бодаи фуруш

نخست عهد من این شد به پیر باده‌فروش

Ки бе шароби куҳани соъатӣ ба сар набарам

که بی شراب کهن ساعتی به سر نبرم

Аз он ба хӯрдан май шоҳидам иҷозат дод

از آن به خوردن می شاهدم اجازت داد

Ки гӯли зоҳиди мардуми фиребро нахӯрам

که گول زاهد مردم فریب را نخورم

Туро ба мастем эй шайхи ҳӯшманд чаҳ кор

تو را به مستیم ای شیخ هوشمند چه کار

Ки ту зи шаҳр дигар , ман зи олам дигарам

که تو ز شهر دگر، من ز عالم دگرم

Фурӯғӣ аз ҳунари шоирии басии шодам

فروغی از هنر شاعری بسی شادم

Ки табъи шоҳи ҷаҳон моиласт бар ҳунарам

که طبع شاه جهان مایل است بر هنرم

Хдоигони сухани санҷи Носириддини шоҳ

خدایگان سخن سنج ناصرالدین شاه

Ки дар мадоеҳи зотши муҳӣти пргҳрм

که در مدایح ذاتش محیط پرگهرم