Ишқи бигусасти чунон силсилаи тадбирам

عشق بگسست چنان سلسله تدبیرم

Ки сари зулфи зираи соз ту шуд занҷирам

که سر زلف زره ساز تو شد زنجیرم

Ханда зад лаъли ту бар гиряи шӯрангезам

خنده زد لعل تو بر گریهٔ شورانگیزم

Таъна зад ҷазаъи ту бар нола бе таъсиам

طعنه زد جزع تو بر نالهٔ بی‌تاثیرم

Рӯзгорӣаст ки пайваста бидон абрӯем

روزگاری است که پیوسته بدان ابرویم

Диргоҳӣаст ки сар дода бад-ӣни шамшерам

دیرگاهی است که سر داده بدین شمشیرم

Ишқ бархест ки ман оташи олами сӯзам

عشق برخاست که من آتش عالم سوزم

Ҳасан бинишаст ки ман фитнаи олами гирам

حسن بنشست که من فتنهٔ عالم گیرم

Як сари мӯии ман аз дӯст набинӣ холӣ

یک سر موی من از دوست نبینی خالی

Ҳар куҷои хома наққош кашад тасвирам

هر کجا خامهٔ نقاش کشد تصویرم

Дасти ман доман соқӣ задам аз бахти ҷавон

دست در دامن ساقی زدم از بخت جوان

То нгўинд ки дар бодаи кашӣ бе перам

تا نگویند که در باده‌کشی بی‌پیرم

Хами зуннори ман он зулф чилипо нашавад

خم زنار من آن زلف چلیپا نشود

То ки ҳафтод ва ду миллат накунад такфирам

تا که هفتاد و دو ملت نکند تکفیرم

Ба харобии хушами имрӯз ки фардои зи карам

به خرابی خوشم امروز که فردا ز کرم

Ҳиммати пер харобот кунад таъмирам

همت پیر خرابات کند تعمیرم

Оҳ агар хоҷаи ман банда навозӣ накунад

آه اگر خواجهٔ من بنده‌نوازی نکند

Ки зи сар то ба қадами соҳиби сад тақсирам

که ز سر تا به قدم صاحب صد تقصیرم

Бахти баргашта ба имдоди ман аз ҷо бархест

بخت برگشته به امداد من از جا برخاست

Ки зи мижгони ту омодаи чандини тирам

که ز مژگان تو آمادهٔ چندین تیرم

Оҳӯии чашми камони дори ту нахҷӣрами сохт

آهوی چشم کمان دار تو نخجیرم ساخت

Ман ки шерон ҷаҳонанд камӣни нахҷӣрам

من که شیران جهانند کمین نخجیرم

Гар фурӯғии зи даҳони қанди баборам на аҷаб

گر فروغی ز دهان قند ببارم نه عجب

Ки ба ёди шукраши тӯтии хуши тақрирам

که به یاد شکرش طوطی خوش تقریرم