Ҷунуни гусастаи бдонсони каманди тадбирам

جنون گسسته بدانسان کمند تدبیرم

Ки аз слосли ту мустаҳаққи занҷирам

که از سلاسل تو مستحق زنجیرم

зи нури ҳасани ту чашму чароғи хуршедам

ز نور حسن تو چشم و چراغ خورشیدم

зи фари ишқи ту фармонравои тақдирам

ز فر عشق تو فرمانروای تقدیرم

зи саҳари чашми ту шоҳини панҷаи шоҳам

ز سحر چشم تو شاهین پنجهٔ شاهم

зи банди зулфи ту занҷири гардани шерам

ز بند زلف تو زنجیر گردن شیرم

Чунон ба ҷилва даромад ҷамоли сӯрати ту

چنان به جلوه درآمد جمال صورت تو

Ки аз камоли таҳайюри мисоли тасвирам

که از کمال تحیر مثال تصویرم

Нишастаам ба сари роҳи орзӯи умрӣ

نشسته‌ام به سر راه آرزو عمری

Ки абрӯии ту нишонд ба зери шамшерам

که ابروی تو نشاند به زیر شمشیرم

Кунун ки даст тазаллум задам ба домонат

کنون که دست تظلم زدم به دامانت

Аннан кашидӣу бастии забони тақрирам

عنان کشیدی و بستی زبان تقریرم

зи фарқ то қадам аз сӯзи ишқ нола шудам

ز فرق تا قدم از سوز عشق ناله شدم

Вале набӯд дар он дили маҷоли таъсиам

ولی نبود در آن دل مجال تاثیرم

Саҳари камони дуоро ба икдгри шиканам

سحر کمان دعا را به یکدگر شکنم

Худо накардагар имшаб хато равад тирам

خدا نکرده گر امشب خطا رود تیرم

Ба қотилии сар ва корам фитод дар мастӣ

به قاتلی سر و کارم فتاد در مستی

Ки теғ мекашад ва мекашад зи тохирам

که تیغ می‌کشد و می‌کشد ز تاخیرم

Шароб дод валикин нахуфт дар базмам

شراب داد ولیکن نخفت در بزمم

Хароби сохт валикин накард таъмирам

خراب ساخت ولیکن نکرد تعمیرم

Тиллои аҳмар агар хокро кунам на аҷаб

طلای احمر اگر خاک را کنم نه عجب

Ки ман зи тарбияти ишқи кони эксирам

که من ز تربیت عشق کان اکسیرم

Магар ки хоҷаи фурӯғии зи банда дар гузарад

مگر که خواجه فروغی ز بنده در گذرد

Вагар на соҳиби чандини ҳазор тақсирам

و گر نه صاحب چندین هزار تقصیرم