Ман бар сари кӯй ту надидам

من بر سر کوی تو ندیدم

Хокӣ ки ба сар накарда бошам

خاکی که به سر نکرده باشم

Аз дасти ҷафоӣ ту намонда сет

از دست جفای تو نمانده‌ست

Шаҳрӣ ки хабар накарда бошам

شهری که خبر نکرده باشم

Ҷузи меҳри ту дар дилам нарафта сет

جز مهر تو در دلم نرفته‌ست

Меҳрӣ ки ба дар накарда бошам

مهری که به در نکرده باشم

Шаб нест ки бо хаёли қадат

شب نیست که با خیال قدت

Дастӣ ба камар накарда бошам

دستی به کمر نکرده باشم

Дар ҳасрати зулфи ту шабӣ нест

در حسرت زلف تو شبی نیست

Каз гиря саҳар накарда бошам

کز گریه سحر نکرده باشم

Як бора маро макун фаромӯш

یک باره مرا مکن فراموش

То фикр дигар накарда бошам

تا فکر دگر نکرده باشم

Кардӣ назарӣ ба ман ки дигар

کردی نظری به من که دیگر

Аз фитна ҳазар накарда бошам

از فتنه حذر نکرده باشم

Тирии зи камон раҳо накардӣ

تیری ز کمان رها نکردی

Каши сина сипар накарда бошам

کش سینه سپر نکرده باشم

Аз сайли сиришкати хона Эй нест

از سیل سرشک خانه‌ای نیست

Каши зер ва зибр накарда бошам

کش زیر و زبر نکرده باشم

Хокӣ на ки дар ғамаши фурӯғӣ

خاکی نه که در غمش فروغی

Зоби мижа тар накарда бошам

زآب مژه تر نکرده باشم