Сурӯши ишқи ту як нукта гуфт дар гӯшам

سروش عشق تو یک نکته گفت در گوشم

Ки бор ҳар ду ҷаҳонро фиканд аз дӯшам

که بار هر دو جهان را فکند از دوشم

Агар чаҳ васли ту мумкин намешавад , лекин

اگر چه وصل تو ممکن نمی‌شود، لیکن

Дарин муомила то мумкин аст ме кӯшам

درین معامله تا ممکن است می‌کوشم

Ғами туро ба нишот ҷаҳон нишоед дод

غم تو را به نشاط جهان نشاید داد

Ман ин харида худро ба ҳеҷ нафурӯшам

من این خریدهٔ خود را به هیچ نفروشم

Ба хоб хуш наравад чашми ман аз хушҳолӣ

به خواب خوش نرود چشم من از خوشحالی

Агар ту маст беафтӣ шабӣ дар оғӯшам

اگر تو مست بیفتی شبی در آغوشم

Ба ҳеҷ ҳоли зи хотир Фромшм нашӯй

به هیچ حال ز خاطر فرامشم نشوی

Вале дареғ ки аз хотирати фаромӯшам

ولی دریغ که از خاطرت فراموشم

зи як хаданги нишоне ба хӯни хештанам

ز یک خدنگ نشانی به خون خویشتنم

Агар ҳазор зира бар сари зираи пӯшам

اگر هزار زره بر سر زره پوشم

Ду гӯшт ар з хурӯшиданам ба танг омад

دو گوشت ار ز خروشیدنم به تنگ آمد

Чунин мазан ки зи дастат чу чанг нахурӯшам

چنین مزن که ز دستت چو چنگ نخروشم

Биор соғар майро ба гардиш эй соқӣ

بیار ساغر می را به گردش ای ساقی

Ки ман зи чашми ҳарифи афкани ту мадҳушам

که من ز چشم حریف افکن تو مدهوشم

Магар ба домани маҳшари маро ба дӯши оранд

مگر به دامن محشر مرا به دوش آرند

Чунин ки масту хароб аз пиёлаи дӯшам

چنین که مست و خراب از پیالهٔ دوشم

Чунон забона кашид оташи тазаллуми ман

چنان زبانه کشید آتش تظلم من

Ки оби чашма раҳмат накард хомӯшам

که آب چشمهٔ رحمت نکرد خاموشم

з ҳар тараф ба камӣнам нишаста широннд

ز هر طرف به کمینم نشسته شیرانند

Ман аз ниҳояти ғифлат ба хоби харгӯшам

من از نهایت غفلت به خواب خرگوشم

Фурӯғӣ аз май гулгун сухан бигӯ вар на

فروغی از می گلگون سخن بگو ور نه

Ман он димоғ надорам ки ёваи бниўшм

من آن دماغ ندارم که یاوه بنیوشم