Ман содаи парасту бодаи нӯшам
من ساده پرست و باده نوشم
Фармон бар пер май фурушам
فرمان بر پیر می فروشم
Мустағриқи лаҷаи шаробам
مستغرق لجهٔ شرابم
Мустуҷиби муждаи сурӯшам
مستوجب مژدهٔ سروشم
Бар гардиш соқӣаст чашмам
بر گردش ساقی است چشمم
Бар парда мутрибаст гӯшам
بر پردهٔ مطرب است گوشم
Он ҷо ки пиёлае , харобам
آن جا که پیالهای، خرابم
Ва он ҷо ки таронае , хамӯшам
و آن جا که ترانهای، خموشم
Ман гӯши зи бонг не шунидам
من گوش ز بانگ نی شنیدم
Ман чашми зи ҷом май напушам
من چشم ز جام می نپوشم
Ҳам оташ мебсухт мағзам
هم آتش می بسوخت مغزم
Ҳам нолаи неи бабради ҳушам
هم ناله نی ببرد هوشم
Дар кардани тавбаи сусти кешам
در کردن توبه سست کیشم
Дар хӯрдани бода сахт кӯшам
در خوردن باده سخت کوشم
Ъушрати талаб ва нишот ҷӯям
عشرت طلب و نشاط جویم
Соғар ба кафу сабу ба дӯшам
ساغر به کف و سبو به دوشم
Ҷузи пер Муғон наме шиносам
جز پیر مغان نمیشناسم
Ҷузи қавл батон наме ниўшм
جز قول بتان نمینیوشم
Аз таън касе наме харошам
از طعن کسی نمیخراشم
Ваз карда худ наме хурӯшам
وز کردهٔ خود نمیخروشم
То рӯз ҷазо кашад фурӯғӣ
تا روز جزا کشد فروغی
Кайфияти бодаҳои дӯшам
کیفیت بادههای دوشم