Машғӯли рухи соқӣ , саргарми хати ҷомам

مشغول رخ ساقی، سرگرم خط جامم

Дар ҳалқаи михўорон , некаст саранҷомам

در حلقهٔ میخواران، نیک است سرانجامم

Аввал нигаҳаш кардам охир ба раҳаши мардум

اول نگهش کردم آخر به رهش مردم

Ваа ваа ки чаҳ некӯ шуд оғозаму анҷомам

وه وه که چه نیکو شد آغازم و انجامم

Шабҳои фироқи охир бар оташи дили пухтам

شب‌های فراق آخر بر آتش دل پختم

Дод аз ма бемеҳрам , оҳ аз тамаъи хомам

داد از مه بی‌مهرم، آه از طمع خامم

Хез эй санами маҳваш аз зулфу рухи дилкаш

خیز ای صنم مهوش از زلف و رخ دلکش

Бугсали ҳамаи зуннорам , башикан ҳамаи асномм

بگسل همه زنارم، بشکن همه اصنامم

Гар турраи ниФшонӣ , кӣ шом шавад субҳам

گر طره نیفشانی، کی شام شود صبحم

Вар чеҳра найафурӯзӣ кӣ субҳ шавад шомам

ور چهره نیفروزی کی صبح شود شامم

Ҳам ҳалқаи гесуяти сарриштаи умедам

هم حلقهٔ گیسویت سررشتهٔ امّیدم

Ҳам гӯшаи абрӯяти сармояи оромам

هم گوشهٔ ابرویت سرمایهٔ آرامم

Осӯдаи куҷои гирдам то бо ту наёсоем

آسوده کجا گردم تا با تو نیاسایم

Ороми куҷои гирам то бо ту нёромм

آرام کجا گیرم تا با تو نیارامم

То бо ту нпиўндм кӣ мива диҳад шохам

تا با تو نپیوندم کی میوه دهد شاخم

То бо ту наёмизам кӣ шод шавад комам

تا با تو نیامیزم کی شاد شود کامم

Дар олами зебои ту хоҷаи маърӯфӣ

در عالم زیبایی تو خواجهٔ معروفی

Дар гӯшаи танҳои ман бандаи гумномам

در گوشهٔ تنهایی من بندهٔ گمنامم

Гар оҳӯии чашм ту сӯем назар андозад

گر آهوی چشم تو سویم نظر اندازد

Ҳам шер шавад сайдам , ҳам чарх шавад ромам

هم شیر شود صیدم، هم چرخ شود رامم

Даии бози фурӯғии ман дилкаш ғазалӣ гуфтам

دی باز فروغی من دلکش غزلی گفتم

Каз чашми ғизол ӯ шоистаи анъомам

کز چشم غزال او شایستهٔ انعامم