Аз душманам чаҳ бим ки бо дӯсти ҳам дамам

از دشمنم چه بیم که با دوست هم دمم

Вази аҳриман чаҳ бок ки бо исми аъзамам

وز اهرمن چه باک که با اسم اعظمم

Дарёи тарашшӯҳӣ буд аз сайли гоҳи ишқ

دریا ترشحی بود از سیل گاه عشق

Тӯфони намӯнае буд аз чашми пари намам

توفان نمونه‌ای بود از چشم پر نمم

Як ҷои хароби бодаи он чашми пари хумор

یک جا خراب بادهٔ آن چشم پر خمار

Як сӯи асири ҳалқаи он зулфи пари хамам

یک سو اسیر حلقهٔ آن زلف پر خمم

Навмеди ман ки дар қадами ёр , бе насиб

نومید من که در قدم یار، بی‌نصیب

Маҳрӯми ман ки дар ҳарами дӯсти муҳаррамам

محروم من که در حرم دوست محرمم

ӯгар ба ҳасан дар ҳамаи гетӣ мусаллам аст

او گر به حسن در همه گیتی مسلم است

Ман ҳам ба хайли сӯхтагони оташини дамам

من هم به خیل سوختگان آتشین دمم

Бо хоки мақдами ту чаҳ миннати зи афсарам

با خاک مقدم تو چه منت ز افسرم

Бо лаъли дилкаши ту чаҳ ҳоҷат ба хотамам

با لعل دلکش تو چه حاجت به خاتمم

Аз тири ғамзаи ту ҷигари хӯну синаи чок

از تیر غمزهٔ تو جگر خون و سینه چاک

Вази тори турраи ту дигаргуну дарҳамам

وز تار طرهٔ تو دگرگون و درهمم

То лашкари хатати пай хӯнам кашид теғ

تا لشکر خطت پی خونم کشید تیغ

Сар карда мусӣбату сари хайли мотамам

سر کردهٔ مصیبت و سر خیل ماتمم

То дасти ман ба хотами лаълат расида аст

تا دست من به خاتم لعلت رسیده‌است

Миннати худоиро ки сулаймони оламам

منت خدای را که سلیمان عالمم

Дар ман бибин ҷамоли худ эй офтоби чеҳр

در من ببین جمال خود ای آفتاب چهر

Каз сайқали хаёли ту ойӣнаи ҷамам

کز صیقل خیال تو آیینهٔ جمم

Пайванди дӯстдории ман суст кӣ шавад

پیوند دوستداری من سست کی شود

Сахтам бикаш ки бар сари паймони муҳкамам

سختم بکش که بر سر پیمان محکمم

То ҷони пок дар қидмат кардаам нисор

تا جان پاک در قدمت کرده‌ام نثار

Дар кӯии ишқ бар ҳамаи покони мақдамам

در کوی عشق بر همه پاکان مقدمم

То бар лабами гузаштаи фурӯғии санои шоҳ

تا بر لبم گذشته فروغی ثنای شاه

Эмини з ҳар малоламу фориғи з ҳар ғамам

ایمن ز هر ملالم و فارغ ز هر غمم

Тоҷи сари мулӯки Муҳамади шаҳи далер

تاج سر ملوک محمد شه دلیر

Каз рӯзгори давлат ӯ шоду хуррамам

کز روزگار دولت او شاد و خرمم