Фидои қосиди ҷонон каз ӯ осӯда шуд ҷонам

فدای قاصد جانان کز او آسوده شد جانم

Бишоратҳои хуш дод аз ишоратҳои ҷононм

بشارت های خوش داد از اشارت‌های جانانم

Ба олами ҳеҷ айширо аз ин хуш тар наме донам

به عالم هیچ عیشی را از این خوش‌تر نمی‌دانم

Ки ҷом аз ман ту бастоне ва ман ком аз ту бустонам

که جام از من تو بستانی و من کام از تو بستانم

намедонам чаҳ ишқаст ин ки як ҷо кунад бунёдам

نمی‌دانم چه عشق است این که یک جا کند بنیادم

намедонам чаҳ сайласт ин ки як сари сохт вайронам

نمی‌دانم چه سیل است این که یک سر ساخت ویرانم

Шунидам каз барои ҳар шабии рӯзӣ муқарар шуд

شنیدم کز برای هر شبی روزی مقرر شد

Надонам рӯз кӣ хоҳад шудани шабҳои ҳиҷронам

ندانم روز کی خواهد شدن شب های هجرانم

Миён ҷамъ бингар он сари зулфи парешон ро

میان جمع بنگر آن سر زلف پریشان را

Агар хоҳии бадонеи сӯрати ҳоли парешонам

اگر خواهی بدانی صورت حال پریشانم

Магар аз парда берун омад он шӯхи парии пайкар

مگر از پرده بیرون آمد آن شوخ پری پیکر

Ки як сар ошкоро шуд ҳамаи асрори пинҳонам

که یک سر آشکارا شد همه اسرار پنهانم

Ман аз бади аҳдии сангини дилони ҳаргиз наме нолам

من از بد عهدی سنگین دلان هرگز نمی‌نالم

Агар сустаст иқболам вале сахтаст паймонам

اگر سست است اقبالم ولی سخت است پیمانم

Ман аз дардат ба ҳоли мурдан афтодам бигӯ то кӣ

من از دردت به حال مردن افتادم بگو تا کی

Наме пурсӣ з аҳволам намекӯшӣ ба дармонам

نمی‌پرسی ز احوالم نمی‌کوشی به درمانم

Агар чаҳ қобили базм ҳузурат нестам аммо

اگر چه قابل بزم حضورت نیستم اما

Шабиро май туоне рӯз кардан дар шабистонам

شبی را می‌توانی روز کردن در شبستانم

Шабӣ дар олами мастӣ , ҳамин қадар орзӯ дорам

شبی در عالم مستی، همین قدر آرزو دارم

Ки маст аз ҷой бархезӣ ва биншинӣ ба домонам

که مست از جای برخیزی و بنشینی به دامانم

Гиребони туро аз даст чун додам надонистам

گریبان تو را از دست چون دادم ندانستم

Ки то домони маҳшар чок хоҳад шуд гиребонам

که تا دامان محشر چاک خواهد شد گریبانم

Сулаймонгар ба хотам кард таҳсили сулаймонӣ

سلیمان گر به خاتم کرد تحصیل سلیمانی

Ман аз хосияти лаъли ту бе хотами сулаймонам

من از خاصیت لعل تو بی‌خاتم سلیمانم

Фурӯғии он маи номеҳрбонро кош ме гуфтӣ

فروغی آن مه نامهربان را کاش می‌گفتی

Ки сӯем бингар аз раҳмат ки мадҳат хон султонам

که سویم بنگر از رحمت که مدحت خوان سلطانم

Хдиўи додгустари Носириддини шоҳи дарёдил

خدیو دادگستر ناصرالدین شاه دریادل

Ки даст ҳимматаш гуяд саҳоби гўҳроФшонм

که دست همتش گوید سحاب گوهرافشانم