Ба дайру ҳарам , фориғ аз куфру дайнам

به دیر و حرم، فارغ از کفر و دینم

На дар банди онам , на дар қайди инам

نه در بند آنم، نه در قید اینم

Биҳишти оятӣ аз рух дил фурӯзаш

بهشت آیتی از رخ دل فروزش

Сқри шуълае аз дами оташинам

سقر شعله‌ای از دم آتشینم

Ман имрӯз дар олами ишқи шоҳам

من امروز در عالم عشق شاهم

Сипоҳи бало аз ясору яминам

سپاه بلا از یسار و یمینم

Сулаймонем дод лаъли лаб ӯ

سلیمانیم داد لعل لب او

Ҷаҳон шуд саросар ба зери нигинам

جهان شد سراسر به زیر نگینم

Чунон ашки ман рехт бар остонаш

چنان اشک من ریخت بر آستانش

Ки пар шуд зи гавҳари ҳамаи остинам

که پر شد ز گوهر همه آستینم

Чунон музтариби ҳолам аз чини зулфаш

چنان مضطرب حالم از چین زلفش

Ки гоҳе ба Мочӣн ва гоҳе ба чинам

که گاهی به ماچین و گاهی به چینم

Назар кун ки бо сад ҳазорон каромат

نظر کن که با صد هزاران کرامت

Гирифтори он чашми сҳроФринм

گرفتار آن چشم سحرآفرینم

Ту дар хандаи ширини даври замонӣ

تو در خنده شیرین دور زمانی

Ман аз гиряи Фарҳод рӯй заминам

من از گریه فرهاد روی زمینم

Ту дар ҳасани Лайлои харгаҳи нишинӣ

تو در حسن لیلای خرگه نشینی

Ман аз ишқи маҷнӯни сҳроншинм

من از عشق مجنون صحرانشینم

Ту аз ғояти дилбарӣ , бе назирӣ

تو از غایت دلبری، بی‌نظیری

Ман аз давлати ошиқӣ , бе қаринам

من از دولت عاشقی، بی‌قرینم

Ман ар сахти бастами камарро ба меҳрат

من ار سخت بستم کمر را به مهرت

Ту ҳам танги бастии миёнро ба кинам

تو هم تنگ بستی میان را به کینم

Расониди ишқам ба ҷое фурӯғӣ

رسانید عشقم به جایی فروغی

Ки фориғи зи савдои шаку яқинам

که فارغ ز سودای شک و یقینم