Зон парда май кушояди дили банди нозанинам

زان پرده می‌گشاید دل بند نازنینم

То дар назар наёяд зебонигор чинам

تا در نظر نیاید زیبا نگار چینم

Доне ба олами ишқи баҳр чаҳ бе назирам

دانی به عالم عشق بهر چه بی‌نظیرم

Вақте агар бибинӣ маъшӯқ бе қаринам

وقتی اگر ببینی معشوق بی‌قرینم

Гуфтам назар бидӯзам то бедилам нахонанд

گفتم نظر بدوزم تا بی دلم نخوانند

Пешӣ гирифт ишқаш бар ақли пеши байнам

پیشی گرفت عشقش بر عقل پیش بینم

эй хусрави малоҳат дар ман назар мапуашон

ای خسرو ملاحت در من نظر مپوشان

Зеро ки хирманатро дарвеши хӯшаи чинам

زیرا که خرمنت را درویش خوشه چینم

Болой худ ме?ера каз пои фитодаи ақлам

بالای خود میارا کز پا فتاده عقلم

Рухсор ху бпушон каз даст рафт дайнам

رخسار خو بپوشان کز دست رفت دینم

Ҳар чанд остинат дар даст ман науфтод

هر چند آستینت در دست من نیفتاد

Лекин бар остонат фарсӯда шуд ҷабинам

لیکن بر آستانت فرسوده شد جبینم

То бар дарат гузаштам , осӯда аз биҳиштам

تا بر درت گذشتم، آسوده از بهشتم

То бо ту дӯсти гаштам , фориғи зи ҳури айнам

تا با تو دوست گشتم، فارغ ز حور عینم

Гар бахти хуфтаи ман аз хоби нози хезад

گر بخت خفتهٔ من از خواب ناز خیزد

Ҳам бо ту май кашам май , ҳам бо ту ме нишинам

هم با تو می‌کشم می، هم با تو می‌نشینم

Чун ҷами марои фурӯғӣ аз аҳриман чаҳ парво

چون جم مرا فروغی از اهرمن چه پروا

То исми аъзами дӯст нақшаст бар нигинам

تا اسم اعظم دوست نقش است بر نگینم