Он ки ниҳода дар дилами ҳасрати як назора ро

آن که نهاده در دلم حسرت یک نظاره را

Бар лаби ман куҷо наад лаъли шароби хора ро

بر لب من کجا نهد لعل شراب‌خواره را

Риштаи умр пора шуд бас ки зи дасти ҷавр ӯ

رشتهٔ عمر پاره شد بس که ز دست جور او

Дӯхтаам ба икдгри синаи пораи пора ро

دوخته‌ام به یکدگر سینهٔ پاره پاره را

Куштаи ишқро лабаш дода ҳаёти тоза Эй

کشتهٔ عشق را لبش داده حیات تازه‌ای

Варна касе наёфтӣ зиндагии дубора ро

ورنه کسی نیافتی زندگی دوباره را

Бо ҳама бе тараҳҳумии боз ба раҳмат омадӣ

با همه بی‌ترحمی باز به رحمت آمدی

Лухтӣ агар шимурдамии заҳмат бешумора ро

لختی اگر شمردمی زحمت بی شماره را

зи оҳи шррФшони ман нарм намешавад дилаш

ز آه شررفشان من نرم نمی‌شود دلش

Оташ ман намекунад чораи санги хора ро

آتش من نمی‌کند چارهٔ سنگ خاره را

То нанаҳй вуҷӯди худ бар сари кори бандагӣ

تا ننهی وجود خود بر سر کار بندگی

Хоҷаи мо наме хиради бандаи ҳеҷ кора ро

خواجه ما نمی‌خرد بندهٔ هیچ‌کاره را

Ханҷар хӯн фишон бикаш , онгаҳ истихора кун

خنجر خون‌فشان بکش، آنگه استخاره کن

Аз паии қатл ман бибин хӯбии истихора ро

از پی قتل من ببین خوبی استخاره را

Чанд зи дӯди оҳи худ , шаби ҳамаи шаб , Фрўғё

چند ز دود آه خود، شب همه شب، فروغیا

Тира кунам рухи фалак , хайр кунам ситора ро

تیره کنم رخ فلک، خیر کنم ستاره را