Ошнои хоҳигар эй дил бо худ он бегона ро

آشنا خواهی گر ای دل با خود آن بیگانه را

Аввал аз бегона бояд кард холии хона ро

اول از بیگانه باید کرد خالی خانه را

Ошноиҳои он бегонапарвар байн , ки ман

آشنایی‌های آن بیگانه پرور بین، که من

намехӯрам дар ошнои ҳасрати бегона ро

می‌خورم در آشنایی حسرت بیگانه را

Чашм аз он чашми фусунгар бастан аз номрдмист

چشم از آن چشم فسونگر بستن از نامردمیست

Воъизи кӯтаҳи назар кӯтаҳ кун ин афсона ро

واعظ کوته نظر کوته کن این افسانه را

Гар гурезади ошиқ аз зоҳид аҷаб набӯд , ки нест

گر گریزد عاشق از زاهد عجب نبود، که نیست

Улфатӣ бо икдгри девонау фарзона ро

الفتی با یکدگر دیوانه و فرزانه را

Кош меомад шабии он шамъ дар кошона ам

کاش می‌آمد شبی آن شمع در کاشانه‌ام

То бсўзонми зи ғайрати шамъ ҳар кошона ро

تا بسوزانم ز غیرت شمع هر کاشانه را

Ним ҷӯи шодӣ дар обу дона сайёд нест

نیم جو شادی در آب و دانهٔ صیاد نیست

Шодмони мурғӣ ки гуяд тарки обу дона ро

شادمان مرغی که گوید ترک آب و دانه را

То дарун омад ғамаш , аз сина берун шуд нафас

تا درون آمد غمش، از سینه بیرون شد نفس

Нозами ин меҳмон ки берун кард соҳибхона ро

نازم این مهمان که بیرون کرد صاحبخانه را

Дар ашкамро аҷаб набӯд агар лаълаши харид

در اشکم را عجب نبود اگر لعلش خرید

Ҷавҳарӣ донад баҳоии гавҳари икдонаҳ ро

جوهری داند بهای گوهر یکدانه را

Бас ки дорад нисбатӣ бо гардиши чашмони дӯст

بس که دارد نسبتی با گردش چشمان دوست

Зон фурӯғӣ дӯст дорад гардиши паймона ро

زان فروغی دوست دارد گردش پیمانه را