Аз додани ҷони хизмат ҷонона раседем

از دادن جان خدمت جانانه رسیدیم

Дар ишқ назар кун ки чаҳ додем ва чаҳ дидем

در عشق نظر کن که چه دادیم و چه دیدیم

Зон пистаи хандон чаҳ шукрҳо ки нахурдем

زان پستهٔ خندان چه شکرها که نخوردیم

Зон сарви хиромон чаҳ самарҳо ки начедем

زان سرو خرامان چه ثمرها که نچیدیم

Ҳар уқда ки он зулф дўто дошт гушӯдем

هر عقده که آن زلف دوتا داشت گشودیم

Ҳар ишва ки он чашм сияҳ кард , харидем

هر عشوه که آن چشم سیه کرد، خریدیم

Ҳар бода ки симини каф ӯ дод , гирифтем

هر باده که سیمین کف او داد، گرفتیم

Ҳар нукта ки ширини лаб ӯ гуфт шунидем

هر نکته که شیرین لب او گفت شنیدیم

Аз хизмати ҷонона , камар баста ситодем

از خدمت جانانه، کمر بسته ستادیم

Дар соҳат май хона , саросема давидем

در ساحت می‌خانه، سراسیمه دویدیم

Як дам бар он шоҳид мехора нишастем

یک دم بر آن شاهد می‌خواره نشستیم

Як умр ба хӯни дили сад пора тапидем

یک عمر به خون دل صد پاره تپیدیم

Дар аҳд батон ончии вафо буд намудем

در عهد بتان آنچه وفا بود نمودیم

Дар олами ишқи ончии бало буд кашидем

در عالم عشق آنچه بلا بود کشیدیم

Зулф сияҳаш гуфт ки мо шом муродем

زلف سیهش گفت که ما شام مرادیم

Рӯй чу мааш гуфт ки мо субҳ умедем

روی چو مهش گفت که ما صبح امیدیم

Ҳар лаҳза ба захмами намакии рехти даҳонаш

هر لحظه به زخمم نمکی ریخت دهانش

Зини кони малоҳат чаҳ намакҳо ки чашидем

زین کان ملاحت چه نمکها که چشیدیم

Садбор ба захми дил мо зад намак , аммо

صدبار به زخم دل ما زد نمک، اما

Як бори лабони нмкинши нмкидим

یک بار لبان نمکینش نمکیدیم

Хайёти вафо дар раҳи он сарви қбопўш

خیاط وفا در ره آن سرو قباپوش

Ҳар ҷома ки бар қомат мо дӯхт даридем

هر جامه که بر قامت ما دوخت دریدیم

Охири сари моро ба мукофот буриданд

آخر سر ما را به مکافات بریدند

Дар нома ӯ бас ки сар хома буридем

در نامهٔ او بس که سر خامه بریدیم

Чандон ки дар офоқ давидем фурӯғӣ

چندان که در آفاق دویدیم فروغی

Алои карами шаҳ на шунидем ва на дидем

الا کرم شه نه شنیدیم و نه دیدیم

Фахри ҳамаи шоҳони аҷами носрдини шоҳ

فخر همه شاهان عجم ناصردین شاه

Каз бори худои шодии ҷонаши тлбидим

کز بار خدا شادی جانش طلبیدیم