Аз баси арақ шарм нишаста сет ба рӯем

از بس عرق شرم نشسته‌ست به رویم

Маҳрӯми зи назораи он рӯй накӯем

محروم ز نظارهٔ آن روی نکویم

Чандеаст ки савдоеи он ғолияи гесу

چندی است که سودایی آن غالیه گیسو

Умрӣаст ки занҷирии он силсила мӯем

عمری است که زنجیری آن سلسله مویم

Дили гумшуда бар хок дараш бас ки фузун аст

دل گمشده بر خاک درش بس که فزون است

Тарсам ки нишон аз дил гум гашта наҷӯям

ترسم که نشان از دل گم گشته نجویم

Он моҳи парии чеҳрагар аз пардаи даройад

آن ماه پری چهره گر از پرده درآید

Мардум ҳама донанд ки девона ӯем

مردم همه دانند که دیوانهٔ اویم

Ҳар базм ки риндон харобот нишинанд

هر بزم که رندان خرابات نشینند

На қобили ҷомам на сазовор сабуем

نه قابل جامم نه سزاوار سبویم

То боди баҳор аз ҳамаи сӯи буии гули орад

تا باد بهار از همه سو بوی گل آرد

Ман бар сари онам ки ба ҷузи боди набавӣам

من بر سر آنم که به جز باد نبویم

Давр аз лаби пари шукр ӯ хӯни ҷигари бод

دور از لب پر شکر او خون جگر باد

Ҳар бода ки резанд ҳарифон ба гулӯем

هر باده که ریزند حریفان به گلویم

Гуфтан набӯд қоидаи ишқи вагарна

گفتن نبود قاعده عشق وگرنه

Ҳам нуктаи тарозами ман ва ҳам қофия гӯям

هم نکته طرازم من و هم قافیه گویم

Инаст агар ҷилваи маъшӯқи фурӯғӣ

این است اگر جلوه معشوق فروغی

Дар марҳала ишқ нишоед ки нпўим

در مرحله عشق نشاید که نپویم