эй ки зи оби зиндагии лаъл ту медиҳад нишон

ای که ز آب زندگی لعل تو می‌دهد نشان

Хез ва ба дида ам нишин , оташи дили Фрўншон

خیز و به دیده‌ام نشین، آتش دل فرونشان

Бо ҳамаи ҷаҳд аз он камар , ҳеҷ надоштам хабар

با همه جهد از آن کمر، هیچ نداشتم خبر

Бо ҳамаи саъй аз он даҳан , ҳеҷ наёфтам нишон

با همه سعی از آن دهن، هیچ نیافتم نشان

Сари хушу масту биҳшм , дар ҳамаи нашъае хушам

سر خوش و مست و بیهشم، در همه نشئه‌ای خوشم

Бори фалак наме кашам , аз карами сбўкшон

بار فلک نمی‌کشم، از کرم سبوکشان

Назд ҳабиб кардаам қиссаи дарди аҳли дил

نزد حبیب کرده‌ام قصهٔ درد اهل دل

Пеш табиб гуфтаам сӯрати ҳоли нохўшон

پیش طبیب گفته‌ام صورت حال ناخوشان

Ман ки ба қӯти ҷунун , силсилаҳо гусаста ам

من که به قوت جنون، سلسله‌ها گسسته‌ام

Бастаи маро ба ростии зулфи каҷи паривашон

بسته مرا به راستی زلف کج پریوشان

Ҳарчӣ зи ҷаври хуии ту , май гузарами з рӯй ту

هرچه ز جور خوی تو، می‌گذرم ز روی تو

намекашадам ба сӯии ту , дасти талаби кашони кашон

می‌کشدم به سوی تو، دست طلب کشان‌کشان

Бода агар наме диҳии хӯни маро ба ҷом кун

باده اگر نمی‌دهی خون مرا به جام کن

Марҳам агар наменаҳй , захми маро намак фишон

مرهم اگر نمی‌نهی، زخم مرا نمک فشان

Бо ту май ҳаромро карда ҳалоли мӯҳтасиб

با تو می حرام را کرده حلال محتسب

Чанг бикӯб ва не бизан , бӯса бубахш ва ме чашон

چنگ بکوب و نی بزن، بوسه ببخش و می چشان

Мурда агар надидае зинда ҷовдон шавад

مرده اگر ندیده‌ای زنده جاودان شود

Пои бунаи Масеҳ вааш бар сари хоки хомашон

پای بنه مسیح‌وَش بر سر خاک خامشان

Турраи анбарин ту ғолияи сои анҷуман

طرهٔ عنبرین تو غالیه‌سای انجمن

Пистаи нӯшханди ту нашъа физой биҳшон

پسته نوشخند تو نشئه‌فزای بیهشان

Дар ғами рӯят эй парӣ сӯхта шуд дили малик

در غم رویت ای پری سوخته شد دل ملک

Бас ки расед бар фалаки оҳи ҷигар бар оташон

بس که رسید بر فلک آه جگر بر آتشان

То дами боди субҳдами зулф ту мезанад ба ҳам

تا دم باد صبحدم زلف تو می‌زند به هم

Ҷамъ чигуна мешавад ҳол дил машавашон

جمع چگونه می‌شود حال دل مشوشان

То шудаи силии ғамати иллати сурх рӯе ам

تا شده سیلی غمت علت سرخ‌رویی‌ام

Рашк баранд аз ин амал , чеҳра ба хӯни мунаққашон

رشک برند از این عمل، چهره به خون منقشان

эй ки хаданги шаст ту карда нишони дили маро

ای که خدنگ شست تو کرده نشان دل مرا

Чун накунам зи дасти ту шиква ба шоҳи ҷами нишон

چون نکنم ز دست تو شکوه به شاه جم نشان

Вориси тоҷу тахти ҷам , носрдини шаҳи аҷам

وارث تاج و تخت جم، ناصردین شه عجم

Каз паии хизматаши фалаки бастаи камари зи каҳкашон

کز پی خدمتش فلک بسته کمر ز کهکشان

Он ки зи нур рӯй ӯ ёфта меҳри зебу фар

آن که ز نور روی او یافته مهر زیب و فر

Ваон ки зи хоки пой ӯ ҷустаи сипеҳри ъзу шан

وان که ز خاک پای او جسته سپهر عز و شان

Догарои дуоӣ ман карда ба душманони ту

دادگرا دعای من کرده به دشمنان تو

Он чаҳ намӯда дар ҷадали теғи аҷал ба саракашон

آن چه نموده در جدل تیغ اجل به سرکشان

Он ки Фромш аз дилам ҳеҷ нашуд Фрўғё

آن که فرامش از دلم هیچ نشد فروغیا

Оҳ ки шуд зи хотираши номи ман аз Фромшон

آه که شد ز خاطرش نام من از فرامشان