Арза додам дар бар ҷонони вафои хештан

عرضه دادم در بر جانان وفای خویشتن

Зери теғи имтиҳон рафтан ба пои хештан

زیر تیغ امتحان رفتن به پای خویشتن

То нагардад хӯни ман дар ҳашари домани гир ӯ

تا نگردد خون من در حشر دامن گیر او

Аввал аз қотил гирифтам хӯни баҳоии хештан

اول از قاتل گرفتم خون بهای خویشتن

Охир аз дасти ҷафояш чок кардам сина ро

آخر از دست جفایش چاک کردم سینه را

Худ ба даст хештан додам сазои хештан

خود به دست خویشتن دادم سزای خویشتن

Тира шуд рӯзами зи таъсии дуои ним шаб

تیره شد روزم ز تاثیر دعای نیم شب

Байн чаҳҳо май байнам аз дасти дуои хештан

بین چه‌ها می‌بینم از دست دعای خویشتن

Ком агар хоҳии зи ком хеш бигузар зон ки мо

کام اگر خواهی ز کام خویش بگذر زان که ما

Бо ризоӣ ӯ гузаштем аз ризои хештан

با رضای او گذشتیم از رضای خویشتن

Гар ту бо шамшери рӯзӣ бар серуми хоҳии гузашт

گر تو با شمشیر روزی بر سرم خواهی گذشت

Ҳоҷат дигар нахоҳам аз худои хештан

حاجت دیگر نخواهم از خدای خویشتن

Кош мемонадӣ замонӣ бар муроди аҳли дил

کاش می‌ماندی زمانی بر مراد اهل دل

То намонад муддаӣ бар муддаои хештан

تا نماند مدعی بر مدعای خویشتن

Риштаи умри баландами сар ба кӯтоҳии ниҳод

رشته عمر بلندم سر به کوتاهی نهاد

То гусастӣ дастам аз зулфи расои хештан

تا گسستی دستم از زلف رسای خویشتن

Ошиқи содиқи фурӯғӣ гар барандаш сар ба теғ

عاشق صادق فروغی گر برندش سر به تیغ

Риштаи улфати набарди зи ошнои хештан

رشته الفت نبرد ز آشنای خویشتن