Гадоӣ аз дар май хона бояд дам ба дам кардан

گدایی از در می‌خانه باید دم به دم کردن

Сафолини коса майро хаёли ҷоми ҷам кардан

سفالین کاسهٔ می را خیال جام جم کردن

Дамодами кор соқӣ чист дар май хона май доне

دمادم کار ساقی چیست در می‌خانه می‌دانی

Ба махмурони қадаҳ додан ба мискинони карам кардан

به مخموران قدح دادن به مسکینان کرم کردن

Сабо эй кош мегуфтӣ бидон оҳӯии мишкӣни мӯ

صبا ای کاش می‌گفتی بدان آهوی مشکین مو

Ки баъд аз роми гардидан , хатокорӣаст Ром кардан

که بعد از رام گردیدن، خطاکاری است رم کردن

Зулайхоро муҳаббат кард расвои ҷаҳони охир

زلیخا را محبت کرد رسوای جهان آخر

Ки бе тақсири Юсуфро набояд муттаҳам кардан

که بی‌تقصیر یوسف را نباید متهم کردن

Забони теша бо Фарҳоди гуфто дар дам рафтан

زبان تیشه با فرهاد گفتا در دم رفتن

Ки роҳи кӯии ширинро зи сар бояд қадам кардан

که راه کوی شیرین را ز سر باید قدم کردن

Фалак аз каъбаи кӯяши маро берун кашид имшаб

فلک از کعبهٔ کویش مرا بیرون کشید امشب

Ки натавон қатли сайди муҳтарамро дар ҳарам кардан

که نتوان قتل صید محترم را در حرم کردن

Паии таъзими абрӯӣ каҷаш бархестам аз ҷо

پی تعظیم ابروی کجش برخاستم از جا

Ки зери теғ ӯ бояд ба мурдани қади илм кардан

که زیر تیغ او باید به مردن قد علم کردن

Пас аз куштан ба фарёдам расед он хусрави хубон

پس از کشتن به فریادم رسید آن خسرو خوبان

Ки дод куштагонро медиҳад баъд аз ситам кардан

که داد کشتگان را می‌دهد بعد از ستم کردن

Агар дар равзаи ризвони хиромӣ , ҳур ме гуяд

اگر در روضهٔ رضوان خرامی، حور می‌گوید

Ки бояд пеши болои ту тӯборо қалам кардан

که باید پیش بالای تو طوبی را قلم کردن

Ниҳодам то ба Кувайти по , нарафтам бар сари кӯе

نهادم تا به کویت پا، نرفتم بر سر کویی

Ки баъд аз каъба натавон шаҷараи байти алснм кардан

که بعد از کعبه نتوان شجرهٔ بیت الصنم کردن

Ман он рӯзӣ ки дидам хайли мижгони туро гуфтам

من آن روزی که دیدم خیل مژگان تو را گفتم

Ки тасхири дили шоҳони туоне беҳашам кардан

که تسخیر دل شاهان توانی بی حشم کردن

Наме шояд ба ҷурми ошиқии куштани гадоӣ ро

نمی‌شاید به جرم عاشقی کشتن گدایی را

Ки натавонади тазаллуми пеши шоҳи муҳташам кардан

که نتواند تظلم پیش شاه محتشم کردن

Хдиўи додгустари Носириддини шоҳи дайн парвар

خدیو دادگستر ناصرالدین شاه دین پرور

Ки май бояд ба ҳар ҳукмии вуҷӯдашро ҳукм кардан

که می‌باید به هر حکمی وجودش را حکم کردن

Шҳншоҳои баҳри шеърӣ магар науммат рақам карда

شهنشاها بهر شعری مگر نامت رقم کرده

Ки ашъори фурӯғиро ба зар бояд рақам кардан

که اشعار فروغی را به زر باید رقم کردن