Гоҳе ба нӯшханди лабатро ишора кун

گاهی به نوشخند لبت را اشاره کن

Моро ба ҳеҷ соҳиби умр дубора кун

ما را به هیچ صاحب عمر دوباره کن

Бинмоӣ рӯй худ зи пас пардаи ошкор

بنمای روی خود ز پس پرده آشکار

Як бораи роз ҳар ду ҷаҳон ошкора кун

یک باره راز هر دو جهان آشکاره کن

Вақте ки чораи дил ушшоқ ме кунӣ

وقتی که چارهٔ دل عشاق می‌کنی

Дарди маро ба ним шикарханда чора кун

درد مرا به نیم شکرخنده چاره کن

Бо ҷом май шабӣ ба шабистони ман биё

با جام می شبی به شبستان من بیا

Осӯдаам зи гардиши моҳ ва ситора кун

آسوده‌ام ز گردش ماه و ستاره کن

Хоҳӣ ки доман ту нагирам рӯзи ҳашар

خواهی که دامن تو نگیرم روز حشر

Дар зери теғи ҷониби мо як назора кун

در زیر تیغ جانب ما یک نظاره کن

Хайраст он чаҳ мерасад аз даст чун туе

خیر است آن چه می‌رسد از دست چون تویی

Камтар ба қатли хастаи дилон истихора кун

کمتر به قتل خسته‌دلان استخاره کن

Акнӯн ки аз канори миннати майл рафтан аст

اکنون که از کنار منت میل رفتن است

Аввал бирез хӯнаму охир канора кун

اول بریز خونم و آخر کناره کن

Бо меҳрбонӣ аз дили сангин ӯ махоҳ

یا مهربانی از دل سنگین او مخواه

ё ноларо бигӯ гузар аз санг хора кун

یا ناله را بگو گذر از سنگ خاره کن

Гуфтам фурӯғӣ аз паии мижгон ӯ Марв

گفتم فروغی از پی مژگان او مرو

Рафтӣ кунун алоҷи дили пора пора кун

رفتی کنون علاج دل پاره پاره کن