На дасти он ки бигиреми зулфи моҳӣ ро

نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را

На рӯзи равшанӣ аз паии шаби сиёҳӣ ро

نه روز روشنی از پی شب سیاهی را

Фиғон ки бар дар шоҳӣаст додхоҳии мо

فغان که بر در شاهی است دادخواهی ما

Ки аз ситам надиҳад дод додхоҳӣ ро

که از ستم ندهد داد دادخواهی را

Гадои шаҳрам ва бар сари ҳавоӣ он дорам

گدای شهرم و بر سر هوای آن دارم

Ки сари нуҳум ба кафи пои подшоҳӣ ро

که سر نهم به کف پای پادشاهی را

зи хусравони малоҳати куҷо раво бошад

ز خسروان ملاحت کجا روا باشد

Ки дар паноҳ нагиранд бепаноҳӣ ро

که در پناه نگیرند بی‌پناهی را

Ба роҳи ишқ ба ҳаддӣаст ноумедии ман

به راه عشق به حدی است ناامیدی من

Ки но умед кунад ҳар умед гоҳе ро

که نا امید کند هر امید گاهی را

Чигуна лоф муҳаббат занад назари бозӣ

چگونه لاف محبت زند نظر بازی

Каз об дида нишаста сети хоки роҳӣ ро

کز آب دیده نشسته‌ست خاک راهی را

Бзири хӯни муҳибон ки дар шариъати ишқ

بزیر خون محبان که در شریعت عشق

Ба ҳеҷ ҳол нахоҳам касе гувоҳӣ ро

به هیچ حال نخواهم کسی گواهی را

На ман шаҳиди ту танҳо шудам ки аз ҳар сӯ

نه من شهید تو تنها شدم که از هر سو

Ба хоки рехтае хӯн бегуноҳӣ ро

به خاک ریخته‌ای خون بی‌گناهی را

Ба як нигоҳи з раҳмат бикаш фурӯғӣ ро

به یک نگاه ز رحمت بکش فروغی را

Макун дареғи зи муштоқи худ нигоҳӣ ро

مکن دریغ ز مشتاق خود نگاهی را